En in die tijd, lang, heel lang geleden, toen ik nog lang geen 103 was, was het gebruikelijk daar schildjes op te timmeren van bezienswaardigheden of plaatsen waar je geweest was.
En dat heb ik lang, heel lang geleden, toen ik nog lang geen 103 was, jarenlang volgehouden.
Jullie voelen vast aan jullie water dat er iets is met die stok en plaatjes van lang, heel lang geleden, toen ik nog lang geen 103 was.
Dat klopt, die schildjes zijn immers in de Harz nog steeds volop te koop!
Als mijn vingers weer uit het gips zijn plaats ik misschien nog een fotootje van mijn wandelstok die ik dus sinds lang, heel lang geleden, toen ik nog lang geen 103 was, heb, met de nieuwe Harz-plaatjes.
Hachelijk?
Met zo'n stok zou ik nooit willen lopen. Je moet dan wel erg bejaard zijn.
BeantwoordenVerwijderenVolgens mij is hij ook bejaard (ik vind 103 tenminste niet jong).
BeantwoordenVerwijderenDat krijg je ook als je ouder wordt... Je bibbert zoveel dat een nageltje in zo'n stok slaan een hele kunst wordt.
BeantwoordenVerwijderenVingers uit het gips? Spoorbrug gemaakt of iets anders aan de hand?
BeantwoordenVerwijderenJe maakt mooie foto's voor 'n 103-jarige met zijn vingers in het gips.
BeantwoordenVerwijderenJe hoeft echt niet bejaard te zijn,wat een onzin
BeantwoordenVerwijderenIk ben op zoek naar een schildje van st zyrpian
BeantwoordenVerwijderen2Anoniem: in een souvenirwinkel in het dorpje? Of via internet?
BeantwoordenVerwijderen