zondag 21 januari 2018

Wie zijn neus schendt......


Valkensteen is een kopstation, nadat de trein gestopt is wordt de locomotief afgekoppeld en wordt aan de andere kant een locomotief aangekoppeld. Door de beperkte lengte van het perron moet dan de hele trein verplaatst worden.



Soms gaat dat niet goed en staat de aangekoppelde lok nog teveel op het wissel.



Als een andere trein dan wil passeren ontstaat er een botsing.



Dat was gebeurd met mijn Piko 186 Fyra lok.



Ik had recent besloten de lok te repareren, toen ik naar meneer Huider ging om te kijken naar de witte Vectron diesel.



Zaterdag waren de onderdelen voor de reparatie binnen, en kon ik 's avonds een poging doen de lok te repareren.



Het uitboren van de bufferhuls gaat niet, ik heb geen Dremel of 1 mm boortje.



Dan de hele bufferbalk ook maar vervangen.



Het resultaat van de reparatie is geslaagd,



de lok staat er weer uitstekend bij.



Nu ik toch bij Huider was heb ik ook een nieuw boek gescoord



en een mooi Oostenrijks rijtuig.



Hachelijk?

maandag 15 januari 2018

Over zichtbaarheid


Om de zichtbaarheid van de trein te vergroten moet deze in Nederland voorzien zijn van een groot wit vlak.


(hierboven de bij vorig bericht vergeten beige-blauwe 151)

Deze 111 is een voorbeeld van het Duitse experimenteren met witte lijnen om de zichtbaarheid te verbeteren.



De precieze omvang van het Nederlandse witte vlak staat ergens in de regeltjes die ILT heeft verzonnen, hierin ook de ingangsdatum van deze verplichting.



De serieuze modelspoorder kan geen moderne locomotieven op een Nederlandse spoorbaan inzetten die niet aan die regeltjes voldoen!


(De 120 is zonder witte strepen vrijwel onzichtbaar....)

Dat was een dilemma toen ik op zoek was naar een bouwserie 189, de Duitse variant heeft een smallere streep en de Nederlandse versie heeft echt een groot wit vlak.



Uiteraard maakt het uit, de verkeersdeelnemer bij de spoorwegovergang



ziet een trein met zo'n wit vlak toch veel beter aankomen.



Ook indien het gaat om een vrolijk



groen gespoten reclamelocomotief!



Als ik de SBB Vectron kritisch bekijk dan vermoed ik dat dit exemplaar



met deze print nooit toestemming gaat krijgen om in Nederland te rijden.



De Siemens fabriekslocomotief heeft gelukkig wel een groter wit oppervlak,



 en zou wat betreft witte vlakken vast zo toegelaten worden.



Hachelijk?

zaterdag 13 januari 2018

Nieuwjaarsrace Souterrain


Het nieuwe jaar is weer begonnen, er moet weer geracet worden!



Vrijdagavond was Michel als gastrijder aanwezig, jullie kennen hem vast beter onder zijn artiestennaam Finger 2.



Michel behoorde in een ver, heel ver verleden tot de DARC, de Donderdag Avond Race Club, waarvan de raceverhalen belanden op het onovertroffen Racebaanweblogdinges.



Maar dat is lang geleden!



Marc had de Slot-it McLarens opnieuw aangepakt voor de 2018 Souterrain cup, minder lood in de neus voor een betere gewichtsverdeling.



Ook deze keer was er nauwelijks fatsoenlijk met deze McLarens te racen, ze zijn te licht en rijden te nerveus.



De NSR Porsches mochten op de baan voor een 3 minuten race met inzetten,



de auto's blijven in hun baan, bestuurders en regelaars draaien door.



De eerste race was gewonnen door Marc,



de tweede werd een gelijkspel tussen Marc en Frank!



Timon bleek zijn ronderecord nog verbeterd te hebben en ook Michel liet zien



een zeer ervaren slotracer te zijn die een volgende keer zeker mee zal doen voor de overwinning!



Voor de liefhebbers heb ik een filmpje....


Hachelijk?

donderdag 11 januari 2018

Mooi beige-blauw is niet lelijk?


Mijn broer Rob, die hier trouwens niet genoemd wil worden, liet zich onlangs kritisch uit over de mooie verzameling beige-blauwe eenheidslocomotieven van neef Erik.



Ze lijken toch wel behoorlijk op elkaar, zo zei Rob.



Natuurlijk hebben de 4 typen eenheidslocomotieven wel iets weg van elkaar, anders hadden ze vast anders geheten, maar op elkaar lijken? De kleur beige-blauw werd gebruikt van 1974 tot 1987.


1 De 110 is de sneltreinlocomotief. Hiervan heb ik de variant met de vierkante kap in blauw (locomotieven met een topsnelheid hoger dan 120) met de ronde en een met vierkante roosters.



Een beige-blauw model met vierkante kap is er (nog) niet van Marklin.



Het model van de 110 met een strijkbout-neus (bugelfalten) is er onder andere in beige-rood (TEE kleuren), de 114. (Van de beige-blauwe strijkboutneus 110 is een model verkrijgbaar, de 37013, die staat hoog op het wensenlijstje.)




2 De 140 is de goederentreinlocomotief en is technisch bijna identiek (andere tandwielverhouding) aan de 110, in beige-blauw met ronde roosters



en de groene (topsnelheid lager dan 120) variant met vierkante roosters. De 140 was er uitsluitend met vierkante kast. De 110 en 140 met de vierkante kast hebben een raampje in de zijkant van de lok.
(De beige blauwe 140 met vierkante roosters, de 3345, ontbreekt ook in de verzameling)




3 De 141 is de lichter gemotoriseerde en goedkopere variant van de eenheidslok, vooral voor stoptreinen en lichte goederentreinen. De 141 was er in diverse kleuren, met ronde en vierkante (Klatte) roosters.



Op de foto's een lok met enkele en met dubbele lampen. De 141 heeft geen raampjes in de zijkant van de lok).




4 De 150 is de zware goederentreinlocomotief, een groene Roco lok staat regelmatig op de baan.




De verbeterde versies van de eenheidslocomotieven zijn de 111 (verbeterde 110, met 3 raampjes in de zijkant van de lok)



en de 151 (verbeterde versie van de 150).




Laatste beige-blauwe lok in de verzameling is de exotische 184,



met een enkele rij langwerpige roosters, horizontaal liggende lampen en kale dakopbouw ziet deze lok er duidelijk anders uit dan de andere beige blauwe locomotieven in dit bericht.




Volgens mij lijken de verschillende eenheidslocomotieven en hun verbeterde versies dus helemaal niet op elkaar, of denken jullie daar net als Rob toch anders over? Hachelijk!