Reünies en verjaardagen

Sommige weekenden zijn gewoon vol, een reünie (zie hieronder, ik had de auto van Brillie geleend om toch succesvol over te komen als ongelezen column schrijver) en een verjaardag,



waarbij het zomaar ook 3 verjaardagen hadden kunnen zijn als naast Elle ook Marco en Rob hun verjaardag gevierd hadden.



Van de reünie van mijn middelbare school kan ik vertellen dat ik 67% van de gekregen consumptiebonnen nog heb, een hoogtepunt dus!
(Hieronder: het knapste meisje van de klas is ook zo'n 30 jaar ouder geworden)



Omdat het grut bijna vakantie heeft hebben we het weekend smaakvol afgesloten bij de McD.



Uiteraard heb ik een Hollandse burger gescoord,



het grut de bijbehorende vlaggetjes,



een appeltaart mcflurry



en een gratis kopje koffie.



Heikel?

'L Amburger

Het is een zware opgave, en toch lukt het om liefhebbers te vinden om de prestatie te leveren.


In de voorbereiding heeft Remco zijn Kia Zeed omgeruild voor een nieuwe VW Passat met hulpveren, 1.6 turbodiesel en 5 versnellingen vooruit, echter zonder elektronisch gaspedaal.



Al 40 jaar bestaat de uitspanning in Nederland, met diverse amburgers op het menu, maar de uitdaging is de tijdelijk verkrijgbare 1955.



De nieuwe Passat moet deskundig beoordeeld worden, dus koerst John naar het kilometers verderop gelegen H, waar ook een filiaal van de bedoelde uitspanning is.



De eerste uitspanning in H die we bezoeken blijkt een express uitvoering te zijn waar maar een beperkt assortiment geserveerd wordt. Dat is sneu, om niet te zeggen, netelig.



We besluiten unaniem een andere uitspanning te zoeken, verderop in H. Daar hebben we meer succes, hier wordt 'l amburger geserveerd, de best wel ongeëvenaarde 1955.



Om de smaaksensatie te reguleren consumeren we er ook een melkschudsel bij en als bijpassend toetje nog een ijsco.



John probeert het mozaiekje op zijn placemat nog voor het nageslacht vast te leggen, echter die blijkt niet geschikt voor Nokia telefoons.



Tijdens de lange autorit terug naar John's huis komt de verwerking van de maaltijd door de darmkanalen op gang, ik bespaar jullie de best wel smaakvolle details.



De Passat is in ieder geval deskundig ingereden.



Bij John aangekomen besluiten we nog een filmpje te bekijken, culinair begeleid door krokante koek, die misschien nog iets (maanden?) langer moet liggen om geheel tot smaak te komen. 



Hachelijk?

NB het navigatiesysteem blijkt tijdens de rit zodanig ontregelt te zijn dat Remco pas begin van de ochtend thuis aan komt. De kortste weg is niet de snelste, aldus Remco. Uiteraard ontken ik iedere betrokkenheid.....

McSmakelijk?

Met enige regelmaat en bij bijzondere gelegenheden, heeft ons restaurant nieuwe smaken smakelijke hamburgers in de aanbieding.



Die moet ik dan toch wel proeven, als kenner zijnde. Geserveerd met hete krokante verrukkelijke goudbruine frietjes.



Op dit moment is het de 1955.



Een smaakvol gebeuren met een pietsje teveel KCAL (op het plaatje duidelijk in groen en rood zichtbaar).



Michelinsterren zal deze hamburger McDonalds niet opleveren, maar smaakvol vond ik hem zeker!



Het huisje op de verpakking staat komt ons trouwens erg bekend voor,




maar echt toevallig is dat waarschijnlijk niet.



Ook laat ik graag zien dat het gratis wifi bij ons restaurant door een deel van de aanwezigen meer gewaardeerd wordt door de maaltijd.....



Penibel?

VSM Terug naar toen, deel 3

Eigenlijk werd ik zaterdag direct na thuiskomt bij de VSM vandaan al gebeld door mijn moeder: "Frank, eet jij wel goed?"


Laatste berichten waren er zo weinig etenswaren op het blog te zien geweest (maar suffe filmpjes), dat de voorbereidingen tot een inzamelingsactie opgestart waren.



Met een mooie smaakvolle slogan: "Help Frank-103 aan een BigMac in zijn bek."



Gelukkig, of misschien helaas voor de bereidwillige actievoerders, het was alleen maar een internet dieet. Zo'n dieet kost weinig moeite, maar je valt er ook niet veel van af.



Zoals jullie aan de plaatjes vandaag kunnen zien was het culinair bij de VSM dik in orde!

Goed, er was sprake van een appel-taart in plaats van een fruitig appeltaartmeisje.

Wat betreft de populariteit van dit blog: Ries heeft zich hierboven onherkenbaar gemaakt met een appeltaartbalkje en Erik hieronder met een servetje.



Maar met het teveel aan verzadigde vetten, kleur en smaakstoffen zat het goed.



Hachelijk?

Vaderdag

Het was gisteren, voor de oplettende blogbezoekers, vaderdag! Dus gingen we op familiebezoek bij opa 103, die hier trouwens niet genoemd wil worden.



Daarvoor moesten we naar een kampeergelegenheid in het midden van het land, ongeveer onder de reuk van Brillie. Hoewel het zwembad niet overladen vol was hebben we dat wellicht zeer inspannend deel van de kampeerfestiviteiten maar overgeslagen.



Het gedoe met het net was ook net afgelopen toen ik de camera weer gevonden had.



Persoonlijk heb ik me bezig gehouden met de belangrijkere zaken in het leven.



En gelukkig was mijn zus, regionaal zeer bekend om haar zelfgemaakte monchoutaart, er ook!



Na koffie en taart was het tijd voor een eenvoudige doch voedzame campingmaaltijd, een uitspanning op het terrein had een uitgelezen dinerkaart!



Het grut had zich met veel plezier geworpen op het kindermenu.



Voor mij natuurlijk de specialiteit van het huis.



Zo was het weer een smaakvolle vaderdag!

Over de hamburgermeester

Sinds enige tijd is er een nieuwe hamburgerketen geopend in een plaatsje verderop, de Burgermeester.



Dat moesten we uiteraard van dichterbij bekijken!



De menukaart is zeer overzichtelijk, burgers in allerlei smaken!



De bestelling moet je zelf opnemen, dat bespaart een fooi!



De drankjes en melkschudsels komen bijna direct, op de burgers moeten we een tijdje wachten.



Dan heb ik alle tijd om een aantal weblogwaardige plaatjes te schieten.



Als de burgers dan eindelijk komen, moet de Panasonic weer aan het werk. Ik had de Sombrero burger van de maand (hieronder) besteld,



de Italiaanse burger (hieronder) en de Texels lamburger.



Wesley wil graag een big mac, big tasty of een gewone voordeelburger (1 euro) en kan de grote hoeveelheid vervuiling op zijn hamburger (op de foto hieronder aan de rechterkant van zijn bord) niet waarderen.



Na het eten lopen we nog een rondje door het buurtje waarin het restaurantje gevestigd is, de Jordaan.



Natuurlijk moet ik nog een grachtje op de foto zetten.



Ja, ook met die roze fiets.



Nog een stukje Amsterdamse humor.



Met een foto van een tram en de opmerking dat we voortaan weer naar de Mc toe gaan sluit ik vandaag weer af.



Hachelijk?