Vorige week vrijdag, ongeveer deze tijd, was ik op weg naar Stef, waar we zouden gaan racen op Woodmans, het demontabele houten circuit van Terry, die hier trouwens niet genoemd wil worden.
Ongeveer een week geleden, zaterdag om precies te zijn, stond er al een mooi verslag van het racegebeuren op het blog van Stef, waardoor mijn inhaalactie eigenlijk volkomen overbodig is.
Of mosterd na de maaltijd, als je dat liever hoort.
Ook voor komende week voorzie ik meerdere blogloze avondjes. De herfstvakantie staat voor de deur (niet letterlijk) en de school wil dan graag oudergesprekken houden.
Of de ouders dat ook willen wordt niet gevraagd! Dan heb ik ook 2 ESU's gekocht om 2 Re 6/6 loks te digitaliseren.
Die hebben, zoals jullie ongetwijfeld weten, een Zwitserse lichtwisseling, en dat is echt lastiger ombouwen dan een lok zonder Zwitserse lichtwisseling!
Of jullie het echt graag willen of niet, plaatjes van de (voorlopige) ombouw zijn gemaakt en komen op dit blog. Maar dan wel over een week.
Netelig?
Gisteravond moest er dan geracet worden! 
De Bakker Joop stond nog een beetje meelderig in de kast (over de gebruikte margarine door Bakker Joop zeg ik niets). 
Om de zolder van Huug om te bouwen tot een tweede Col du Darc, 
door het circuit in ruime hoeveelheden te voorzien van witte rommel, dat ging me net iets te ver. 
Ter voorbereiding van de race bij Huug werd maandagavond de Bakker Joop intensief gereinigd (dieptereiniging?), zie de foto's hierboven. 
De aanblik van de Bakker Joop op de baan deed de andere aanwezigen, of een aantal van de andere aanwezigen, meteen besluiten een classic race te houden, zodat de Bakker Joop weer in de koffer verdween. 
Met de Mondriaan Ferrari moest ik alleen Stef voor me dulden, 
die zijn TAZ Alfa wijselijk thuis had gelaten. Huug had het zo druk met gastheer spelen, met een geheim recept voor chips met een bijna milde saus, dat hij de andere aanwezigen voor liet gaan. 
De tweede race was met de GT's, waarbij Terry tweede werd en ik derde. Stef, met zijn nieuwe Mosler, won opnieuw en Huug, zoals een goede gastheer betaamt, werd weer laatste! 
Zo was een gezellige avond snel weer ten einde, Huug bedankt! En je hoeft ons echt niet altijd te laten winnen! Of de raceresultaten van gisteravond enige invloed gehad hebben op zijn beslissing het wagenpark in te krimpen is mij nog niet duidelijk, maar onderstaande prachtige zeldzame Fly Ferrari 512 doet Huug in de verkoop. Mailtjes met een goed bod kan je natuurlijk altijd naar Stef sturen, zie zijn link links bij de links. 
Hachelijk?
De ene bloggert maakt groene autootjes, een ander een Michelin Mercedes, weer een ander een zilverkleurige Porsche, er is zelfs een bloggert die een kanariegele Tazmanian devil Alfa (kgTDA) heeft gemaakt. 
Maar waar is die tijd dat er gewoon met de hand geschilderd werd? 
Alarmrode verf die dan niet dekt zodat er alsnog geschuurd moet worden. 
Een dikke kwast in plaats van een kostbare spuitcabine. 
Die trouwens goed geventileerd moet worden en tussen de 15 en 25 graden moet zijn. 
Nee, spuiten is zo 2009, in 2010 gaan we gewoon weer de artistieke kant op. 
Laat u bijvoorbeeld eens inspireren door de kunstenaar Frank Mondriaan, de onbekende broer van Piet. 
Vol trots presenteer ik u vandaag dus de Frank Mondriaan Ferrari (FMF). 
Een Piet-lut ziet dat het verfwerk nog iets aandacht behoeft.
Een Frank Mondriaan Ferrari is gewoon een unieke blikvanger op de racebaan.
