Een tweede deel is al teveel, wat rijmt en dus is het waar.
Zo'n boer op zo'n trekker op het plaatje hieronder zou misschien weer kunnen geven dat het leven na een oorlog toch wel door gaat.
Dus plaats ik hier dus een derde deel, waarvan Herman Finkers zou zeggen: three is a crowd. Of zoiets. Aan de beperking herkent men de meester?
Oorlog is akelig en bij Ieper zijn ook teveel veldslagen gevoerd, wat voor niet alle aanwezigen even plezierig verlopen is.
Zoiets komt toch heel naar aan als je net je mond aan het volproppen bent met een Italiaanse notenkoek naar een geheim recept.
Dan is een roze koek, meek pies not war, heel wat vredelievender.
Zo'n gezellig fotouitje is feitelijk natuurlijk ook een best wel aardig geweldadig aandoend gebeuren, met al dat geschut, klaar om te schieten. Voor de kenners wijs ik graag even op de GPS (alzheimer) module boven op het kanon hieronder, zodat je niet hoeft te onthouden waar en wanneer je geschoten hebt!
Daarbij wordt dan soms ook overdreven, door veilig geknield opgelegd, maar dat voor de kenners, vanuit een gedekte positie de foto's te schieten.
Ook het schieten onder toezicht, uit de losse pols, kan best wel tot traumatische ervaringen leiden.
Als de zon onder gaat, wat de zon trouwens wel vaker doet, worden de laatste kiekjes geschoten.
Na zo'n bewogen dag past alleen een laatste avondmaaltijd bij een wokrestaurant. Die is echter zo leeg, een beetje zoals het weggetje hieronder, dat op ieder moment Gordon Ramsey tevoorschijn kan springen, al roepend 'this kitchen is closed'.
En als we bij de buren dan zo'n vriendelijke clown ontdekken, dan is een keuze niet moeilijk! Tuurlijk mag (wie zei moet?) André op de foto.
En die gezellige, sfeervolle, uitnodigende entree van het restaurant.
Ach, dan sluit ik deze Ieper expeditie af met een plaatje van een NY burger in haar ruw geopende doosje, in afwachting van een drama, vermalen te worden tussen de kaken van jullie bloggert.
Het is hachelijk!
Dat komt onder andere omdat de Duitse keizer familie was van het Nederlandse koninklijke huis. 
In ons volkslied zingen we niet voor niets: Ben ik van Duitse bloed!! en Nederland was dus neutraal. 
En ja, de Frans-Duitse oorlog van 1870 interesseert ons natuurlijk ook niets, het is wat gedoe in het buitenland. 
Bij Ieper, en bijvoorbeeld bij Hill62, kan je goed merken dat de eerste wereldoorlog wel heel erg leeft bij de Belgen, Fransen en bijvoorbeeld Engelsen. 
Bussen vol toeristen komen kijken waar opa (of overgrootopa) is gesneuveld. 
Hill62 is een museum waar we een uur hebben gekeken. 
Originele loopgraven, wel verstevigd met stalen platen, en originele kuilen waar de granaten zijn ingeslagen, zo'n 90 jaar geleden. 
Volgens mij was het op Hill62 90 jaar geleden ernstiger dan 'hachelijk'. Penibel?
Door mevrouw G, die hier natuurlijk niet genoemd wil worden. 
Of Gerard (wil hier ook niet genoemd worden) 
alle hapjes zelf naar binnen had gewerkt? 
Olijven, salami, kaasblokjes. Hard gekookte eieren. Nou, diplomatiek antwoord of de waarheid, dacht ik dus. 
Ik heb dus gezegd dat hij alles heeft uitgedeeld. 
Ministroopwafels, hapjes, ja zelfs de hardgekookte eieren! Het is niet alleen dat hij de reis moest voorbereiden, alles regelen, 
vandalen mee moest laten rijden in zijn auto (waarvan 1 vandaal nog het boekje van de routebeschrijving heeft meegenomen!), 
maar ook moest hij nog voor het voederen zorgen! Koffie, nootjes en zelfs het avondeten!
Behalve dan voor Jacko, die had zelf meegenomen!
En de bekleding? Het is hachelijk!