Natuurlijk had ik een opmerking verwacht van GastheerG, zoiets van 'iedere zot kan auto's fotograferen, ik wil de menselijke kant zien'.

Maar GastheerG was afgelopen week in Toscane om daar op één dag meer te fietsen dan ik in een maand. Of in een week meer dan ik in een jaar. Ja, ik ben vanmorgen door de 1.000 km heen gegaan op de Bianchi, een mijlpaal! Goed, zondag begon natuurlijk met ontbijt.

En met foto's van ontbijt. Dan de trein naar Zandvoort aan Zee. Tuurlijk is die te laat. Ach, maar 5 minuten, roepen de meeste A1GP gangers vrolijk.

Dat dat niet kan begrijpt men zelfs bij NS: 10 minuten vertraging dus!

Het zal duidelijk zijn dat een deel van de reizigers zich inmiddels afvroeg waarom ze in hemelsnaam per trein naar een AUTOrace-evenement reizen. Blont? Als we bij het circuit aankomen is de regen vervelend, maar de harde wind maakt het onaangenaam. Ik heb een regenpak mee (en aan), maar John en Remco moeten het met een (Mickey Mouse) poncho doen.

Als de strandstoeltjes staan vormt zich een mooi zwembadje in het zitgedeelte, geen probleem voor de regenbroek maar John en Remco hoefden niet meer naar het toilet te lopen, nat is nat..... (Hieronder: het rode stoeltje is mijn stoeltje...)

De plastic zak die ik over de camera had geplakt houdt wel de regen tegen, maar al bij de sprintrace waait het laatste stuk plastic weg. Gelukkig hebben we genoeg koude cola voorradig!

Voor jullie probeer ik ook nog een zelfportret te maken, maar kom niet verder dan deze foto,

"het mislukte zelfportret" (ik ben het namelijk niet).
John en Remco, die hier misschien wel genoemd willen worden maar verder niet zichtbaar op de foto willen, blijven daarna onder het bouwzeil schuilen, hoewel het water door de deskundig aangebrachte kijkgaten royaal naar binnen stroomt. (John wijst jullie even waar de auto's zich bevinden).

Wij besloten direct na de hoofdrace terug te gaan naar het station, de raceliefhebbers die iets gewacht hebben (voor weer een BMW race?) hebben volgens de krant nog een uur op het stationsplein gestaan omdat NS alle treinkaartjes wilde controleren.

En aangezien doorweekte treinkaartjes niet erg leesbaar (meer) zijn heeft NS in ieder geval weer enkele tienduizenden reizigers positiever over autobezit en autorijden laten denken....