Een feestelijke mijlpaal die ik zelfs hier op dit afschuwelijke weblog niet zomaar voorbij wil laten gaan.
Als traditie gingen we altijd op hun trouwdag gebak eten,
ik herinner me dan ook vele vakanties waarbij we in het buitenland op zoek gingen naar gebak.
Helaas gaat in veel buitenlanden gebak gecombineerd met alcohol (drank), en als ik iets smerig vond was het alcohol in mijn gebak.
Vandaag was de gebak echter zeer smakelijk.
En het etentje erna was ook een groot succes.
En hoop ik hier over 10 jaar weer over een mijlpaal (60 jaar....) te kunnen bloggen!
Hachelijk?
Bij de grens de auto vol gooien (er was geen pin en geen euro, er waren girobetaalkaarten of eurocheques en de GWK gaat om 24.00 gewoon dicht) en dan ongeveer met 90 km/u door Duitsland om zo ver mogelijk te komen. Mijn fotoboek vertelt dat we tot Pommersfelden zijn gekomen, toen was de tank leeg. Nog een paar uurtjes slapen in de auto tot het plaatselijke postkantoor open gaat om Nederlandse girobetaalkaarten om te kunnen zetten in Duitse Marken (die waren toen nog een geldig betaalmiddel), tanken en verder naar München. Naar het stadion. 
Maar daar liepen geen handelaren of andere lieden die hun kaarten wilden verkopen. Op naar het centrum van München waar we gelukkig snel een Duitser troffen die zijn kaartjes wilde verkopen. 
Tegen forse prijzen, maar beter een kaartje dan geen kaartje (die ene g kost soms een boel geld!). Dan naar de camping wat slaap inhalen. Zaterdag gaan we in grote drommen naar het stadion om daar natuurlijk te genieten van de wedstrijd die met 2 - 0 werd gewonnen, 
kijken naar de prijsuitreiking en dan terug naar de auto voor de terugreis. Op de helft van de viaducten op weg naar Nederland staan Duitsers met Nederlandse vlaggen te zwaaien. Opnieuw op een camping overnachten en zondags de laatste honderden kilometers naar huis. In de buurt van Utrecht staan er hele volksstammen op de weg, uitgedost in oranje. 
Later (te laat) beseffen we dat de bus met het Nederlands elftal vlak achter ons heeft gereden. Al met al een geweldige ervaring! En dit jaar? Cruijf roept: de bal is rond. In Friesland zegt men: het kan vriezen en het kan dooien. Ik geloof niet dat ik de tent al klaar moet leggen. 
En als Nederland al in de finale komt zullen de kaarten niet meer tegen woekerprijzen van de hand gaan, dan wordt het gewoon onbetaalbaar.
secretaresses gingen met het openbaar vervoer ipv dat ze files nodeloos verlengen. Oja, niet vergeten: treinkaartjes waren van karton! Lokkie, die hier niet genoemd wil worden, noemt op zijn site 
kartonnen treinkaartjes, en dat hij die graag nog een keer ziet. Dat kan dus, ik ben natuurlijk geen dwangmatige verzamelaar, maar oude treinkaartjes, daar heb ik er nog een paar van! Uit 1977! 
Bedoelde je deze, Lokkie?
Omdat ik er al diverse keren ben geweest en hier ook al diverse foto's van het fort zijn te vinden 
volsta ik met het plaatsen van de foto's van enkele zenders, voor Brillie. 
In mijn gedachten hoor ik daarbij altijd de Dick Voormekaar show, het lied van illegale Joop. 
Omdat buuv An hier graag genoemd wil worden, ze had de laatste tizzun goed geraden, plaats ik meteen ook een nieuwe, 
van een niet zo recente automobiel! 
Hoe moet ik beginnen? Anonieme Peter, die sinds gisteren mijn nieuwe kamergenoot is en de schok daarvan nog niet volledig verwerkt heeft, had 2 AH-smurfen mee voor het grut. (Hierboven een brilsmurf die het grut om onduidelijke redenen Frank noemt...) En ja, dan komen verhalen boven borrelen! (Hieronder: de smurf die ook aan een collega doet denken, die hier uiteraard niet genoemd wil worden, met een BMI boven de 25 ivm de overdadig aanwezige spiermassa en niet door het zelf gefabriceerde baksel).
Natuurlijk wil anonieme Peter hier ook niet genoemd worden en ontkent hij ook van alles, maar zijn broer (wil hier niet genoemd worden!!) verzamelde ook van alles. 
Shell munten, voetbalplaatjes, Asterix poppetjes (in een verpakking met een kauwgumpje). Op onverklaarbare wijze zijn dit soort verzameldingetjes ook bij mij op zolder beland (ik ontken nog steeds alles),
waarschijnlijk herkennen de iets oudere jongeren die dit weblog bezoeken (en uiteraard het bezoek ontkennen) de rommel. 
Treinkaartjes uit een ver verleden, een Nederlandse Pravda, 
Artis boekjes uit de begintijd van de boekdrukkunst en een Efteling boekje uit de tijd dat het spookkasteel zelfs nog gebouwd moest worden (en de toegangsprijs was toen 7 gulden!!). Het Tita Tovenaar boek met de plaatjes van het Grobbemonster.
Gaat dit nu nog ergens heen? Ja, het veilig opbergen van spulletjes moet je doen nadat je deze gebruikt hebt. En niet tijdens het gebruik. Een scootercontactsleutel bewaren onder de afgesloten buddyzit kan handig zijn als je de reservesleutel bij je hebt, of als je thuis bent en de reservesleutel makkelijk kan pakken. In anders gevallen het is op z'n minst wel onhandig! 
Zo kon anonieme Peter vanmiddag tijdig ontsnappen aan mijn kletsverhalen voor een reddingsactie bij een supermarkt in O. Noodgedwongen heb ik nog een paar uur naar buiten gekeken en genoten van het nieuwe uitzicht waar ik jullie binnenkort enkele foto's ga tonen. Zei iemand hachelijk?
Dus ben ik vanmorgen langs de slagerij gereden. Een beetje iets van nostalgie, weet je nog, de keuken en de bijkeuken. De trap naar boven met een luik om de warmte beneden te houden. Met mijn broer Rob, zus Monique en met de neven Erik en Richard, die hier naar hun smaak veel te vaak niet genoemd worden, spelen met de autootjes (nu kostbare Dinky toys??). (Hieronder natuurlijk "Het dorp" door Wim Sonneveld)
De weilanden achter het huis waar het poephuis nog boven de sloot hing. Aan de voorkant ruimte voor fietsen, de weilanden van de bollenboer (Cor?) en rechts verderop de voetbalvelden van O (zeg maar de plaatselijke FC, OFC?!). De kinderen en aanhang werden opgetrommeld om het huis weer wit te schilderen, logeren in de soort overloop op de 1e verdieping en de koekjes gevuld met room. 
Nu zijn de weilanden van Cor vervangen door een filiaal van de Lidl, de weilanden achter het huis staan vol met een nieuwbouwwijk, links is het dorp doorsneden door een (inmiddels niet meer zo nieuwe) snelweg en de voetbalvelden van OFC zijn ook al jaren geleden verplaatst. Natuurlijk eindig ik dit, zoals gebruikelijk slaapverwekkend, epistel met de mededeling dat vandaag mijn broer Rob, die hier natuurlijk niet genoemd wil worden, jarig is! 
Rob, tot straks, en ja, ik lust best een stukje appeltaart! Ja, zelfs na het naar binnen werken van het cakeje van vanmorgen past een stukje appeltaart best binnen het Sonja B gebeuren?! Hachelijk!
Daar werden dan ook weer boeiende tekenfilms van gemaakt door de beroemde studio Hanna en Barbara. Vroegah, toen ging je een nieuwe Volvo kopen en haalde je cash bij de bank om je bolide te betalen. Of beter nog bij zo'n betrouwbaar merk als Volvo, je maakte het een paar dagen vantevoren over! 
Het gaat immers niet om bijvoorbeeld een Alfa, die in de folder al roest en waar er een kans van precies 100% is op roest danwel schade bij aflevering, maar het gaat om een Volvo! Iemand, die hier niet genoemd wil worden, betaalt zijn nieuwe Volvo met ABS, ESP, tractiecontrole en metallic lak dus wel bij aflevering. Met de pinpas!
Erger nog, hij koopt ook een scooter voor het geval de auto het niet doet. Het is hachelijk! 
Was dan echt alles beter? Nee! Shaun het schaap, hier natuurlijk John genoemd, naar John uit B en John uit Z, die hier beiden niet genoemd willen worden, is een briljante serie! John het schaap dus, over 10 jaar kijken jullie allemaal weemoedig terug. Dat waren nog eens tijden, die van John!