Afgelopen zaterdag had ik een uitermate, ongekend boeiende film geproduceerd voor dit weblog.
Vele dolenthousiaste reacties en een terechte Oscarnominatie later laat ik jullie graag zien dat zo'n meesterwerk niet zomaar even gemaakt wordt.
De camera moet minitieus op een wagon gemonteerd worden.
Dan moeten de hoofdrolspelers, waar best wel veel van verwacht wordt, proefrijden.
En daarna begint het oplossen van probleempjes bij de productie.
Een van de personenwagons besluit halverwege de helling te ontkoppelen, en hoewel de remmen uiteraard aanslaan is het merkbaar dat de assen van het rijtuigje goed geölied zijn en het rijtuigje dus op soepele wijze een adembenemende snelheid ontwikkeld richting dal.
Daarbij is er één klein, nauwelijks noemenswaardig, probleem. Het rijtuigje moet door 6 5100 bochten die deskundig overkapt zijn door een berg. (zie het plaatje hieronder)
Dat gaat dus fout, daar hoeven jullie voor de verandering géén kenners voor te zijn. Dan is er een nieuwe situatie ontstaan, die van een tunnel met daarin een ontspoort rijtuigje.
Kenmerkend aan dit tunneltje is dat het zo geconstrueerd is, dat mijn handen of armen er niet in kunnen om het rijtuigje uit het tunneltje te verwijderen!
Ik moet dan op zoek naar een minderjarige, met minder stevig gebouwde handen, die het rijtuigje voor mij kan pakken.
Uiteraard moet die minderjarige weer wel zo stevig gebouwd zijn dat hij/zij het rijtuigje kan optillen en door de tunnelopening kan wurmen.
Ik hoop dat jullie dit alles nog kunnen volgens en dat jullie nu fijn aanvoelen hoeveel werk de zaterdag hier gepubliceerde film met zich meebrengt.
En ja, er was een happy end!
