Naar de kelder

Marc (Kim), die hier trouwens best genoemd wil worden, 

had ons uitgenodigd voor een race in zijn kelder op zijn beroemde Souterrain circuit op 3 april. 

Naast de gebruikelijke aanwezigen was ook nieuwkomer Phi aanwezig. 

De eerste race begint dan rustig aan met de Ford GT40. 

Nu de tiebreaker de snelste gemiddelde ronde is in plaats van de snelste ronde 

wint Marc (Kim) voor Igor (Ikke). 

We gaan meteen door met de tweede race, met de Fiat Abarth's in het donker. 

Nu wint Igor wel, met de meeste rondes, snelste gemiddelde en snelste ronde. 

De beloning is natuurlijk een hete bitterbal, 

al mogen de andere aanwezigen er ook een. 

We zijn flink op dreef, 

dus gaan we door met de derde race, met eigen classic Targa Florio auto. 

Phi laat zien dat hij graag meedoet in de verkiezing van de snelste rookie 

en staat zelfs even op de eerste plaats. 

Ook deze race wordt gewonnen door Igor, met Marc (Kim) en Marc (Abarth) er vlak achter. 

De vierde race is met de Ninco Austin Healey, kwetsbare autootjes waar geen onderdelen meer voor te koop zijn. 

Ondanks mijn doorgaans zeer lompe rijstijl weet ik de auto heel te houden en als tweede achter Marc Abarth te eindigen. 

De laatste race is met de snelle Lola's, 

deze keer win ik met Igor en Marc (Kim) daar net achter. 

Over de hele avond heeft Igor gewonnen, zodat hij nog even de pet op mag. 

Hachelijk?  

Naar Artis

Lisanne, die hier trouwens niet genoemd wil worden, 

had gevraagd of ik een dagje mee wilde naar een dierentuin 

(Voormalige apenrots)

om haar nieuwe telelens uit te proberen. 

(Laatste der Apenrotsapen?)

Uiteraard had ik daar wel zin in! 

(Zwarte slingeraap)

Oma en schoonzus Anja (ja, die willen hier natuurlijk ook niet genoemd worden) wilden ook mee, 

(Drijfsijs)

dus reden we vrijdagmorgen vroeg richting Amsterdam voor een bezoekje aan Artis. 

(Dikkertje Dap)

Lisanne had ook nog 2 lenzen meegekregen van een collega om deze ook uit te proberen. 

(Zwarte slingeraap)

Ze had in 2024 een Sony a6400 gekocht met een bijbehorende Sony 18-135 mm lens, 

(Gekleurde sijs)

maar die lens is niet heel geschikt om beestjes die op grote afstand te zien zijn op de foto te zetten. 

(nog een sijs)

En in de dierentuin zie je op de foto's dan nog duidelijk het raster van het hek. 

(Aap in apenhuis)

Ze heeft recent een Sony 70 - 350 mm telelens gekocht 

(dezelfde aap)

en die moest natuurlijk uitgelaten worden in de dierentuin! 

(Zwarte slingeraap)

Van haar collega had ze een Sony 28-70 fe lens (full frame) mee 

(Rode Vari op apeneiland)

en een Sony 55 - 210 mm. 

De kenner ziet natuurlijk direct 

dat het bereik van de 28-70 (dx 42 - 105) binnen die van de 18-135 valt 

en die 55-210 geeft maar iets meer tele dan de 18-135. 

De goeroe op gebied van fotoapparatuur, Ken Rockwell (https://www.kenrockwell.com/index.htm), 

adviseert echter wel die 55-210 omdat deze bijna niets weegt, 

(Raamambtenaren?)

waar de 70-350 mm om een stevige rugzak vraagt. 

(Baby olifant)

En een lens die je op de hotelkamer laat liggen 

(Familie olifant)

omdat deze te zwaar is om mee te nemen, 

daar heb je weinig aan! 

(leeuwin)

Zoals jullie aan de vele foto's in dit bericht kunnen zien 

(leeuw, het raster van het hek is te zien omdat ik ongeveer 2 meter bij het hek vandaan stond))

had ik de Nikon mee. 

Die weegt nog wat meer dan de Sony 

(zeeleeuw)

en de bijbehorende lenzen wegen ook rond 600 gram per stuk. 

(mandril)

Achteraf gezien hebben we vooral gezellig koffie gedronken en foto's gemaakt en heb ik te weinig met Lisanne overlegd 

over de gemaakte foto's en gebruikte instellingen, 

(Pinquin)

de 2 lenzen van de collega zijn we volgens mij ook helemaal vergeten uit te proberen. 

(mangoest)

Aangezien mijn foto's een beetje 13 in een dozijn zijn en 

(Jaquar met schaduw van hek rechts op neus)

Lisanne vanmorgen met een professionele fotograaf op pad ging om roofvogels op de foto te zetten 

(gibbon)

heb ik er wel vertrouwen in dat het goed komt met haar foto's. 

(kudde langpootsijzen)

Hachelijk?