Ze wilden graag een drone, een langzaamrijdend obstakel dat zo nu en dan hinderlijk de weg verspert.
Dus werd ik benaderd, als voormalig Opel coureur.
(hieronder: zelfportret, zonder weblogbalkje....)
Er werd me op het hart gedrukt toch vooral zo hard mogelijk te rijden, en in de juiste richting, om ernstige ongevallen te voorkomen.
(hieronder neef Erik, ook zonder weblogbalkje....)
Uiteraard had ik de sleutelhangercamera mee, voor de best wel bewegende beelden.
Dat ik daarvoor de trillingen van de motor van mijn scheurijzer nodig had spreekt waarschijnlijk voor zich,
en dat het filmpje met 2 minuten veel te lang is ook!
Eindig ik vandaag zoals gebruikelijk met de culinaire foto's.
Die best een goed beeld van het gebeuren geven.
Met de opmerking dat ik niet laatste geworden ben
en een foto van een trein kan het niet anders dan dat ik jullie een juist beeld van vrijdagavond laat zien....!
Heikel?