Cursus en Bakker Joop

De plaatjes zijn van de cursuslokatie, waar ik woensdag rond mocht lopen.


Dinsdagavond hebben de neven en ik gesproken over de bouw van een Fremo module, om aan te sluiten bij het clubje van Wim de kok. Dan wordt aan het geknutsel op zolder een sociaal aspect toegevoegd, de samenwerking met Wim en zijn Fremo-vrienden.



De gedachte was om een Bakker Joop koekfabriek te bouwen, met - uiteraard - een spooraansluiting en een halte voor de vele werknemers. Bij Fremo draait het dan meer om het rangeren met de goederenwagons. De vraag is wat bij een koekfabriek past.



Op de rustgevende cursuslokatie, zie foto's, was ruimte om daar eens over na te denken. Ik kwam tot de volgende goederenstromen: suiker of suikerbieten (dan ook een suikerfabriekje) voor de stroop, meel en melk voor de koek. Uiteraard zijn er ook verpakkingsmaterialen nodig. En uiteraard het vervoer van het gereed product naar de afnemers.



Als de meel ook ter plekke geproduceerd wordt, dan moet het graan aangevoerd worden en moet er een meelfabriekje of molen gebouwd worden. Is er nog iemand met meer ideeën? (Zoals een plaatselijke weight watchers club voor de fabrieksmedewerkers die teveel stroopwafels hebben geproefd?)



Het is hachelijk!

Racen bij Huug, deel 3

Huug had een uitnodiging rondgemaild om te komen racen. Gisteravond moest er dan geracet worden! De Bakker Joop stond nog een beetje meelderig in de kast (over de gebruikte margarine door Bakker Joop zeg ik niets). Om de zolder van Huug om te bouwen tot een tweede Col du Darc, door het circuit in ruime hoeveelheden te voorzien van witte rommel, dat ging me net iets te ver. Ter voorbereiding van de race bij Huug werd maandagavond de Bakker Joop intensief gereinigd (dieptereiniging?), zie de foto's hierboven. De aanblik van de Bakker Joop op de baan deed de andere aanwezigen, of een aantal van de andere aanwezigen, meteen besluiten een classic race te houden, zodat de Bakker Joop weer in de koffer verdween. Met de Mondriaan Ferrari moest ik alleen Stef voor me dulden, die zijn TAZ Alfa wijselijk thuis had gelaten. Huug had het zo druk met gastheer spelen, met een geheim recept voor chips met een bijna milde saus, dat hij de andere aanwezigen voor liet gaan. De tweede race was met de GT's, waarbij Terry tweede werd en ik derde. Stef, met zijn nieuwe Mosler, won opnieuw en Huug, zoals een goede gastheer betaamt, werd weer laatste! Zo was een gezellige avond snel weer ten einde, Huug bedankt! En je hoeft ons echt niet altijd te laten winnen! Of de raceresultaten van gisteravond enige invloed gehad hebben op zijn beslissing het wagenpark in te krimpen is mij nog niet duidelijk, maar onderstaande prachtige zeldzame Fly Ferrari 512 doet Huug in de verkoop. Mailtjes met een goed bod kan je natuurlijk altijd naar Stef sturen, zie zijn link links bij de links. Hachelijk?

Met bakker Bart naar de Darc, deel 2

Van Jacko, die hier met reden niet genoemd wil worden, heb ik een foto ontvangen van de Bakker Joop op de Darc. Met draaiende wielen, zoals het hoort! Ter vergelijking laat ik die graag zien.

Het verhaal over de pindakaascake was uiteraard alleen om de over de baan uitgestorte kilo bloem smaakvol in te leiden, stilletjes hoop ik dat Jacko me toch het recept wil vertellen (gratis uiteraard). 

Verder waren er een deel van de avond veel meer versnaperingen aanwezig dan bij vorig bericht te zien was (aan het eind van de avond waren ze op onverklaarbare wijze verdwenen). 

Persoonlijk heb ik me vooral bezig gehouden met de Dorito's, waarvan ik eerlijk durf te bekennen dat ik die toch echt onweerstaanbaar vind! 

Nu ik toch bezig ben: ik heb de zak met Dorito's zelfs gewoon op schoot genomen, dan kon ik er makkelijker bij. 

En zo voorkom ik meteen dat de andere aanwezigen teveel Dorito's proeven en bescherm ik ze tegen een Dorito verslaving! Dat doe ik gewoon voor mijn medemensen! 

Goed, inmiddels ben ik ook al een paar avonden bezig de Dikke Leo Ferrari een eigen identeit te geven zodat deze zondag opvallend zijn rondjes kan rijden (op de laatste plaats?). 

Misschien ga ik daar morgen meer van laten zien. En van de verloopkabel voor de Slot-it regelaar met de XLR plug. 

Penibel?

Met de Bakker Joop naar de DARC

Vandaag toon ik de frank103 weblog bezoekers een verslag van het bezoek gisteravond aan de Col du Darc van Gerard, die hier trouwens niet genoemd wil worden. Hoewel ik er bijna niet bij geweest was omdat de uitnodiging ergens op het internet was verdwenen, wat Bart, die hier trouwens ook niet genoemd wil worden, bang dat hij dan zonder Kabouter Plop muziek naar Gerard zou moeten reizen, door daadkrachtig optreden heeft opgelost! 

Eenmaal aanbeland bij Gerard stond de pindakaascake, naar een geheim recept van Jacko, al klaar! Toen echt niemand geïnteresseerd bleek in het recept, en de koffie ook op was, zijn we naar zolder gegaan, 

waar het circuit, de bekende Col du Darc, al op ons stond te wachten! 

De extra ingrediënten voor een bij Gerard vers te bakken pindakaascake, die Jacko heel attent had meegenomen, zijn uit voorzorg op rituele wijze over de Col du Darc verspreid. 

Waar de extra pot pindakaas is gebleven is onduidelijk, mogelijk bestaat er een verband met het open raam, geopend om naar de in de tuin van Gerard woonachtige boomkikkers te kijken. (Hieronder: het bordje staat natuurlijk als een kikker precies midden in de foto!) 

Waar de mooie fototoestellen van de andere aanwezigen met een kabeltje aangesloten werden op de flitsinstallatie (het onweerde buiten dus niet!), mijn Minolta beschikt niet over zo'n aansluitmogelijkheid. 

Nou en? denken jullie misschien. 

Wel, om zichtbaar draaiende wielen en sneeuwspray op de foto te krijgen heb je een sluitertijd van ongeveer 1/30 of 1/60 nodig.

De Minolta flitst volautomatisch op 1/120.

En de ingebouwde opklapflitser is nodig om de flitsinstallatie van Gerard af te laten gaan (dat kabeltje paste niet, zoals een paar regels terug te lezen was). 

Hoewel ik dus wel wat spray op de foto's heb, staan de wielen veelal stil. 

Wat soms ook weer niets met de flitsinstallatie te maken heeft....

Dan maar zonder flits, op ISO 1600, de AWB uit omdat het kunstlicht van de flitsinstallatie anders voor erg gele foto's zorgt. 

Nadeel bij zonder flits foto's maken is dan de hele korte scherptediepte door een diafragma van 5.6. 

Anders krijg ik helemaal onscherpe foto's (bewegingsonscherpte door een te lange sluitertijd)

 We hebben het dus uitgebreid gehad over fotografie. Over fietsen in Italië. 

Over digireflex en foto-uitjes.

Om 01.00 zijn we huiswaarts gegaan, tot verdriet van de familie 103 wilde Pip niet mee. Na een uur Kabouter Plop heb ik Bart uit de auto gezet en eindelijk een fatsoenlijk CD'tje in de CD speler gestopt. 

02.30 de koffer in en om 08.30 eruit, want er moest vanmorgen natuurlijk wel gevoetbald worden! Hachelijk?

Racen bij Steffer

John uut B, die hier trouwens helemaal niet genoemd wil worden, vertelde zaterdag in een moment van verstandsverbijstering dat hij wel weer eens wilde racen.



En waar kan dat beter dan bij Steffer, die hier trouwens ook niet genoemd wil worden. Dus stonden we gisteravond 20.05 (10 minuten te vroeg....) op de stoep bij Steffer, die daardoor spontaan darmkrampen kreeg en een forse aanslag op het toilet moest plegen (ieder uitleg verder maakt dit nog erger).



De koffie mét stond al snel klaar en niet veel later stonden we op zolder achter de racebaan. Voor John was het een hele verademing om op een racebaantafel te kunnen rijden, in plaats van over de grond te moeten kruipen, en te zitten, met de Ninco baan. Een circuit op een tafel is toch stukken beter!



Dan moesten natuurlijk de bolides van John worden ontdaan van hun magneten en worden voorzien van lood. En de banden van de Slot-it Porsche waren ook geheel uitgedroogd.



De eerste race was met Ninco, voor John (met de blauwe Ninco NSR tuning met NC-6) de uitdaging om zo laag mogelijk in de 9 seconden te rijden en tussen Stef en mij ging het om duizendsten van seconden,



die uiteindelijk werd gewonnen door Stef (verschil 0,004 seconden!!!).



De tweede race ging John opnieuw richting de 9,0 seconden, tussen Stef en mij ging het weer om duizendsten van seconden,



waarbij de Bakker Joop een fractie minder snel bleek (0,014 seconde) maar wel met de overwinning aan de haal ging!



De tijd was net niet goed genoeg voor een positie bij de 20 snelste auto's op het circuit van Stef.



Hoewel het de eerste raceavond was dat we vóór 12 uur naar huis gingen, was het met een voldaan gevoel (ik zeg dan even niets over de darmflora van Stef).



Voor John de volgende keer de uitdaging om na het prepareren van de banden ook onder de 9 seconden te duiken.



En eens wat minder de auto in de Huug bocht in het gras te parkeren (of wordt het toch de Johnbocht?). Ik zeg: het is hachelijk!