Omdat ik mezelf niet zo'n goede fotograaf vind en de zware spiegelreflex vaak thuis blijft, had ik besloten een instapcamera D3500 of een iets uitgebreidere D5600 te kopen om de D90 te vervangen.
Waar het precies door komt, de chips-schaarste door de coronacrisis of het vervangen van de spiegelreflex camera's door systeemcamera's (zonder spiegel), zowel de D3500 als de D5600 zijn in Nederland niet te koop.
Dus heb ik een tweedehands D7200 gekocht met 6.300 gemaakte clicks.
De D7200 is een sterk verbeterde versie van de D90 met een sluiter die getest is tot 150.000 clicks.
Het lukt doorgaans bijna niet om goede foto's van Loki te maken, de D7200 lijkt daar weinig moeite mee te hebben!
Een 18 - 105 is toch echt het minimum bereik! 
En dus heb ik de detailhandel wat verderop gebeld, of een Nikon D5000 met 18-105 binnenkort leverbaar zou zijn. Ja, dat zou het geval zijn. Maar een D90 is volgens de verkoper een klasse beter (en levert hem meer provisie op?). 
Nu was de Minolta best een goede camera en ik wil toch echt een stap(je) vooruit! Geen goede, maar om vast te houden kleinere D5000 dus. Of een goedkoop aandoende plastic Sony A500. 
En dus had ik er eigenlijk al in berust dat het bij de compactcamera zou blijven. Die D90 is toch wel een dure camera voor het fotowerk dat ik produceer. 
Maar zoals jullie aan de plaatjes uit de compact kunnen zien is de Nikon D90 er toch gekomen. 
Met een 18-105, zie de lensdop die Lisanne, die hier trouwens niet genoemd wil worden, hieronder laat zien. 
Ik kan nu al zeggen dat ik er erg blij mee ben. Ik heb me vooral even op de vaas gestort om een paar proefopnamen te maken, en gelukkig ziet deze Nikon ook orbs. 
De kleuren van de foto's zijn ook fraai, zonder verdere bewerking toon ik jullie er ook een aantal. 
Een van de gevolgen van deze nuttige noodzakelijke aaankoop is dat ik weer veel meer plezier in fotografie en in dit blog heb. 
Hachelijk?
En zolang er zwaartekracht is vallen dingen! Vanmiddag in de tuin heb ik een paar plezierige boekwerkjes van Nikon bestudeerd, zittend in de tuin onder de parasol met een verfrissing in de hand (Brillie: inderdaad, de papieren variant!!). Een Nikon D5000 is een goedkope uitvoering van de D90 (geen autofocusmotor in de body, maar alleen in de lens en een 230.000 pixel beweegbaar scherm ipv een 920.000 pixel scherm).
De D90 is op haar beurt weer een afgeleide van de D300, dus de goede 12,3 megapixel cmos beeldsensor, dezelfde 11 punts autofocus en belichting en software, dezelfde filmfunctie. De D5000 kost met standaardfocus 18-55 nu 475 euro, ten opzichte van 695 euro voor de D90. De D5000 lijkt dus uitstekend te voldoen aan mijn wensen, maar dan wel met de 18-105 lens. 
Mijn vader, die hier niet genoemd wil worden, en van een frank103 balkje voorzien wil worden, adviseert eigenlijk een foetsie camera, waarbij de kenner met zeer goede ogen ongetwijfeld ziet dat hij een kiekje van mijn kop gemaakt heeft! 
Of het me op korte termijn lukt een D5000 te scoren gaan jullie hier lezen. Eindig ik met de vrolijk versierde skelter van Elise en jullie morgen een hele fijne avond voor de buis te wensen (en Nederland wereldkampioen te zien worden!). 
Hachelijk?
