
Uiteraard om ze een rondje te laten rijden!

De eerste lok, een Oost-Duitse bouwserie 143 bleek analoog te zijn.

Op een digitale spoorbaan, waar voortdurend 16 tot 18 volt spanning staat, leidt dat tot een hard rijdende onbestuurbare locomotief!

Dan nummer 2, een Oost-Duitse V100 van Roco.

Alle 4 wielen zijn aangedreven en dat zou hele goede rij-eigenschappen moeten opleveren, maar de lok heeft helaas veel last van vervuilde rails.

Nummer 3 is een V90 of bouwserie 290, een zware rangeerlok.

Ook dit is een model van Roco, met helaas maar 1 lamp verlichting per kant. De rij-eigenschappen zijn echter uitstekend, zelfs met de lange sleep kolenbakken rijdt de 290 uitstekend zijn rondjes.

En zo was het weer een gezellige middag!
(De nieuwe V100 moet nog worden ingereden en mag nog een paar rondjes)

Hachelijk?


