De familie 103 wilde graag vanmiddag sjoppen in de stad. Daarbij werd gevraagd of ik mee ging (meestal gaan ze naar klerewinkels en mag/wil ik niet mee).
Het verjaardag geld van Elise moest namelijk ook nog uitgegeven worden aan Playmobil, en waar kan dat beter dan in de stad? Natuurlijk is er even een moment van bezinning als ik de Carin zie staan.
Gewoon een kort emotioneel moment, niks mis mee toch?
Dan ga ik snel de rest van de familie achterna, die hadden zo'n moment van bezinning niet nodig, vonden ze.
Bij het plaatselijke plein, een Dam, is een betoging gaande. Lieden met radioactieve tekens op hun lijf zijn reuze actief leuzen aan het schreeuwen, waarschijnlijk gaat het om een kudde wilde Japanners!
Bij het plaatselijke plein, een Dam, is een betoging gaande. Lieden met radioactieve tekens op hun lijf zijn reuze actief leuzen aan het schreeuwen, waarschijnlijk gaat het om een kudde wilde Japanners!
Kleding voor het kleine grut, speelgoed voor het kleine grut, als we de Kalverstraat in lopen vraag ik me eigenlijk af waarom ik mee gegaan ben.
Als we bij de schoenenwinkel ruime keuze hebben in allerlei fel gekleurde kinderschoenen die wel of niet voorzien van lampjes en klittenband, dan heb ik SPIJT.
Ja. (hieronder de deze week geopende WC-winkel, luxe plassen voor mega zeikerds?)
Overigens bleek toen wel waarom ik mee mocht of moest, dat was om de aankopen te tillen!
Ik bespaar jullie de andere aankopen, de heerlijke koude cola bij La Place, een werkje over Tom Poes (uitverkoop bij V+D), de grote Playmobildoos met de Ark van Noach, ik laat jullie graag zien dat de rest van de familie geen echte slavendrijvers zijn (voordat jullie een verkeerd beeld krijgen).
Tuurlijk kan ik zeggen dat ze zelf behoefte hadden aan vitaminerijk voedsel, maar ze hebben toch rekening met mijn culinaire wensen gehouden!
De treinreis naar huis werd verder opgevrolijkt met een Starbucks cappuccino.
Elise heeft een glimlach die de komende dagen niet van haar gezicht af gaat.
Zelfs niet als ze op de foto moet, hoewel ze wel bijdehand haar hand voor de lens houdt.
Hachelijk?
Afgelopen zaterdag heb ik de stoute schoenen aangetrokken en de benodigdheden voor het maken van een appeltaart gekocht: een pak Honig appeltaartmix, rozijnen, kaneel, appels en boter. Suiker en een ei had ik nog. Zaterdagavond om 21.00 was het zover, met het pak (met gebruiksaanwijzing) in de hand hebben we 
de benodigde handelingen in de op het pak vermelde volgorde uitgevoerd. Oven voorverwarmen, boter met de mixer behandelen. 
Appels snijden en kaneel toevoegen. En dan alles in het bakblik werpen en die in de inmiddels al weer afgekoelde oven plaatsen. 
Het is dan 22.15 en Studio Sport roept. Gelukkig wint AZ weer makkelijk en na nog meer gevoetbal is het 23.15, de magnetron roept ons! 
De appeltaart ziet er uitstekend uit en om 23.45 (half uur afkoelen volgens de gebruiksaanwijzing) nemen we de eerst hap: heerlijk! Omdat zondagochtend de taart zo snel naar binnen werd gewerkt heb ik geen foto's van het eindproduct. 
Komend weekend moet ik dus wel weer een appeltaart produceren. Hachelijk?
woensdagmiddag een dansdemonstratie van de dansschool van Lisanne, woensdagavond computerslopen met neef Erik, donderdagavond waardeloos racen (met magneetbak zelfs geëindigd achter een magneetloze auto van Joop) en vandaag was natuurlijk de treinenbeurs in Houten. 
De treinenbeurs levert (indirect) komende week wat uitbreiding van het racebaanwagenpark op!
Een echte hele foute! (Foto Klaas B te Putten)
Hopelijk heb ik de periode vaag genoeg beschreven, want de volgende goede daad kan zomaar 10 jaar uitblijven! Ja, en goede daad slaat natuurlijk ook nergens op. Ik heb geholpen bij de school. Zo, dat is eruit. De (lagere) school heeft een noodgebouw en daarbij hebben ze geen speeltoestellen. 
Die heeft de gemeente wel, maar er is geen budget om de toestellen te plaatsen. Dus heeft de school de ouders gevraagd om die te plaatsen. School met 500 kinderen, zeg maar 2 per gezin, levert ongeveer 250 behulpzame vaders op, zou je zeggen. Het waren er 10. 
En het installeren duurde inclusief regenbui en koffiepauze (ik zeg hier even niets over de koekjes, voordat iemand weer begint over Sonja Bakker) 2 uur. Beetje scheppen (ingraven wip, schommel, doelen) en kleppen! Om een lang verhaal kort te maken, een van de aanwezige dames (inderdaad, met koffiekan en koekjes) werkt bij de Fiat dealer en had voor de behulpzame ouders een modelletje van de Fiat 500 mee. 
En nu ik van Henk G (Twentetrack) spulletjes mee had gekregen voor een thuisstudio heb ik de Fiat meteen voor jullie op de foto gezet. Jaja! Van de Goedheiligman heb ik ondertussen ook een vuilniswagen gekregen (Siku) die niet toevallig heel mooi bij de spoorbaan past. 
Neef Erik: bij de Blokker!!!
die niet in een fietskluisje past, reis ik dus op mijn ruim 20 jaar oude Batavus Bato 3 versnellingen met trommelremmen en naafdinamo. Reis? Ja, het is zeker 1.500 meter naar het station. Ongeveer 5 minuten fietsen. 
Dat ongeveer heeft vooral te maken met de Nederlandse Spoorwegen. Die blokkeren soms de overweg! Nadat de fiets in het fietskluisje geparkeerd staat loop ik nog 25 meter naar het station. Krantje pakken (gratis uiteraard!) en dan de trein in. 
Na ongeveer 18 minuten ben ik op het gewenste station, en stap ik weer uit. Is er nog iemand dit aan het lezen? 
Een enkeling? Dan ga ik door! Paar minuten lopen en ik ben binnen. Met de lift naar 8 hoog en naar mijn bureau. Koffie! Voor Boy en Peter, die soms dit weblog bezoeken: 0067. Dan ben ik natuurlijk de hele dag nuttig bezig. Vandaag waren er 3 jarigen en werd getrakteerd op Indische warme hapjes. Met een sausje! (Op de foto: zonder sausje)
Buiten wordt het na verloop van tijd donker (ik zit heus niet de hele tijd naar buiten te kijken, soms moet ik koffie halen of naar het toilet). 
Om 17.30 is het tijd om weer naar huis te gaan (opnieuw met de lift, zie foto hierboven). Voorzichtig lopend over het pad - voor je het weet val je op je gebit en dat kost een boel geld !! - richting station. 
Paar minuten wachten voor mijn trein komt. (Foto hieronder: deze dus niet, dit is een intercity en rijdt het gewenste station met hoge snelheid voorbij!)
Weer 18 minuten in de trein, uitstappen en naar het stalen ros (foto hieronder: de fietskluisjes). 
Gelukkig regent het nu, zodat jullie de straat mooi kunnen zien glimmen. 
Mocht je dit verhaal helemaal uitgelezen hebben, neem dan zo spoedig mogelijk contact op met uw huisarts of raadpleeg direct een deskundige hulpverlener! Of bel 112. Of koop een dvd-recorder. Of bezoek het blog van Brillie., maar doe iets! Het is hachelijk!
Het leven van een smurf is mooi! Nu alleen nog een internet PC om het weblog bij te werken.... 
En als smurf kijk je natuurlijk NIET naar Jurassic park deel 1, 2 of 3. Want dat zenden ze niet uit bij de VPRO! Je kijkt naar 'de smurfen'. En dan weet je niet dat je op moet passen voor die groene rakker. En je tong uitsteken is dan helemaal hachelijk!
Damduin: het is geen komkommertijd, het is smurfentijd!
Natuurlijk heb ik me vergist van plaats en tijd, maar Marco was ook niet voor een gat te vangen en wist me op mijn mobiel te bellen! Dus zaten we een paar uur bij de Ballorig te wachten tot de kindertjes eindelijk mee naar huis wilden. 
Om de tijd te doden hebben we een lowfat maaltijd naar binnen gewerkt. 
Voor de ingang van de Ballorig stond een lange rij met mensen die een binnenactiviteit voor hun kroost zochten, want de lucht was weer fotogeniek dreigend en donker. 
Door de hitte waren er een paar dodelijke slachtoffers te betreuren. Dit jaar heeft de organisatie van de wandel4daagse gezorgd voor voldoende water voor afkoeling van de wandelaars. Naar mijn persoonlijke smaak heeft men zelfs overdreven! 
Niet alleen dat er afgelopen week complete snelwegen onder water stonden, zelfs de afvoer van een teveel aan water in mijn tuintje liet te wensen over. 
En inderdaad, dat is hachelijk! Toch laten de buurtbewoners zich niet door een beetje water in de luren leggen! Hebben de bewoners in De Zilk, Wassenaar of Aerdenhout een tweede automobiel van een exclusief Italiaans merk in de garage geparkeerd staan, bij ons op het platteland is dat natuurlijk 
een trekker. Goed, een race zal je er niet mee winnen, maar droog zit je wel
en je komt ook nog eens ergens!