Nu ik toch met een blogstilte bezig ben, zo dacht ik vanmorgen, dan kan ik ook heerlijk een rondje fietsen. En tijdens zo'n rondje zie ik zaken die me inspireren tot een tweede bericht vandaag (er staat dus nog een nieuw bericht, maar dan van vanmorgen).
Ik zie dan dit voertuig staan op een parkeerterrein tussen de dure leasebakken en stel me dan zo voor dat Piet (ja, hij heet Piet, en wil hier, ter toelichting voor Renésmurf, best genoemd worden, want Piet is fictief) bij zijn baas wordt geroepen en deze dan tegen hem zegt: "Piet, dit kan zo niet".
Dat rijmt overigens.
Piet wordt op pad gestuurd voor een andere leasebak, ziet iets moderns met strakke strepen staan uit Japan, de vrouw van Piet vindt het ook best (haar haar gaat met zo'n modern dak minder door de war) en dus staat na een paar weken een mooie nieuwe leasebak voor de deur te glimmen.
Na een paar dagen valt er echter al een brief op de mat, die ik hier voor de juiste beeldvorming graag laat zien:
Geachte heer/mevrouw,
Hierbij wil ik U laten weten dat ik mijn abonnement op uw "Belastingdienst" op wil zeggen. Na een jarenlang lidmaatschap is mij gebleken dat de voordelen duidelijk niet opwegen tegen de nadelen.
De kosten van het lidmaatschap zijn doorgaans erg onvoorspelbaar en eerlijk gezegd heb ik het meestal ook te druk om de door U toegestuurde lectuur, die veelal niet echt duidelijk is en bijzonder veel tijd en energie van de abonnee vergt, te lezen. Mede hierdoor lijkt een continuatie van een dergelijk abonnement in deze toch al dure tijden voor mij eigenlijk ook niet langer zinnig.
Hierbij verzoek ik U dan ook vriendelijk mijn gegevens per direct uit Uw bestanden te verwijderen en mij niet langer te vervelen met uw duidelijk herkenbare enveloppen. Eventueel toch nog toegestuurde facturen voor de periode na 01-01-2011 zullen dan ook niet meer worden voldaan.
Abonneenummer ( door U ook wel sofi-nummer genoemd ) 123.45.678
Met Vriendelijke Groet,
John uit B (niet fictief, helaas voor John!!)
Op dit soort correspondentie zit Piet ook niet te wachten (daar zit niemand op te wachten), de auto gaat terug naar de dealer en Piet gaat op de fiets een tochtje rijden en maakt daarbij foto's van gezellig uitziende, enigszins klassieke koekblikken.
Omdat Piet geen autokenner is en hij toch aan zijn baas moet doorgeven wat voor koekblik besteld moet worden is de vraag aan jullie om bij de reacties achter te laten wat voor blik het betreft (merk en type). Bij voldoende animo ga ik een puntentelling bijhouden, want ik heb voor Piet (die nog steeds fictief is en dus hier best genoemd wil worden) zeker 20 klassiekers gespot!
Nummer 1, bijna als nieuw, staat hieronder. Om het voor jullie niet te makkelijk te maken heb ik de kentekenplaat met de digitale verfkwast behandeld.
Hachelijk, die blogstilte!
