
Net als dat er boerderijdagen (campina dagen) zijn, zijn er nu ook ambachtsdagen.

Mijn zaterdagen worden bijna helemaal geclaimd door het voetbal van voorgenoemd duo, het bezoek aan onze bakker ging ik doen met grut nummer 3.

En een bakkerij is uiteraard zeer boeiend om te bekijken, dat begint dan al met de kneedmachines.

Vanuit de kneedmachine wordt er een bolletje afgewogen, en deze gaat de rijskast in.

Na een halfuur is het bolletje klaar om de volgende machine in te gaan: het bolletje verandert in een langwerpig stuk deeg.

Mocht het een brood moeten worden, dan gaat het langwerpige deeg een bakvorm in, dit moet duivekater worden en moet worden geknipt.

Na het knippen wordt het brood ook gesneden en met iets ingesmeerd voor de glanzende kleur.

Dan wacht de tweede rijskast en vervolgens de oven,

maar daar hebben we niet op gewacht.

De bakkerij heeft ook een banketafdeling,

en daar mocht Elise een stuk cake versieren.

Slagroom en chocolade, wat wil een mens nog meer?

Na een uur gingen we zeer tevreden weer naar huis, met een korte tussenstop,

uiteraard voorzien van een culinair zeer verantwoorde versnapering!

Hachelijk?
De moskee in Z is een van de grootsten in Europa.
Of ik mee wilde gaan.
Tja, zo'n weblogstaking stelt natuurlijk helemaal niets voor en dus heb ik 'ja' gezegd.
Vier kinderen met schone sokken in de auto.
En ik had ook schone sokken aan (zonder extra koelgaten).
Over de reinheid van mijn ondergoed laat ik me hier natuurlijk NIET uit, maar dat de staking ergens invloed op heeft.....
De professionele rondleiding van Achmed (echt waar!!) begon bij een algemene uitleg over het Islamitisch geloof en eindigde bij een rondgang door het gebouw. Alle kinderen bleven rustig zitten op het hoogpolige tapijt en ook de ouders bleven wakker (misschien omdat iemand/iets voortdurend storend klikte).
Hangt een Christelijke kerk vol met Jezussen, die ontbreken hier volledig!
Wel is er een kroonluchter.
Er werd iets gezegd over een rozenkrans.
De mannen (plaats voor 825) zitten beneden en de vrouwen (maximaal 50) zitten op het balkon. Want als je met je neus en voorhoofd op de grond naar het Oosten zit en een halve meter voor je doet jouw schoonmoeder dat ook dan kan dat zeer hachelijk zijn,
stel je voor dat ze bruine bonen of uien gegeten heeft!
En omdat ik in het verleden regelmatig mee ging met excursies van Lisanne vind ik het belangrijk dat ik ook mee ga met de vandaal. En daarnaast kom je ook nog eens ergens.
Gratis. Goed, het kost wat benzine, en natuurlijk zorgen die kindertjes in de auto voor slijtage aan de bekleding, maar ik ben zo wel in het Cobra museum geweest (nee, dat is geen tentoonstelling van slangen), het Van Gogh museum (iets over een oortje) en allerlei andere lokaties waarvan je zelf zegt,
daarvoor ga ik niet uit huis, daarvoor ga ik niet een halfuur in de auto zitten (zie museumbezoek bij de labels). Maar de school waar ze op zitten (feitelijk zitten ze er natuurlijk IN) geeft les door middel van projecten, en bij projecten horen excursies.
Zo heeft Elise een schoenwinkel als onderwerp, en bezoeken ze een lokale schoenwinkel (Scapino) en het klompenmuseum op de Zaanse Schans. Ik mocht niet mee naar de schoenenwinkel, de juf was bang dat ik mijn schoenen uit zou doen en er dan meerdere aanwezigen onwel zouden worden.
De Zaanse Schans was Elise helaas grieperig. Een winkel als project vinden ze erg leerzaam. Rekenen (geld), taal (borden maken, reclame etc) en techniek (hoe maak en/of repareer je schoenen).
Hetzelfde geldt natuurlijk ook voor een bakkerij. Laat daarvan nu toevalligerwijs in Enkhuizen een museum zijn! Natuurlijk had ik de muziek uitgezocht voor in de auto (kabouter Plop) en meegezongen zodat de kindertjes oprecht blij waren dat we in Enkhuizen aankwamen!
Dan een uitleg over de bakkerij in het begin van vorige eeuw, en hoe de bakker bij de klant thuis in de kast keek of deze een nieuw brood wilde.
Koekjes kon men ook niet bewaren, die werden alleen op vrijdag gebakken. En vond je een meisje aardig, dan gaf je haar een speculaaspop. Kreeg je hem terug met de kop eraf gebroken, dan kon je beter verder kijken. Dan zelf bakken, speculaasjes en pepernoten.
Natuurlijk heb ik geholpen met het proeven van het eindproduct. Naar de eerste verdieping, een marsepein demonstratie en vervolgens zelf iets maken van marsepein. Een aantal 'restanten' heb ik natuurlijk geproefd!
De zaal ernaast was het chocolade-atelier. Boeiend! Maar het had boeiender gekund, als niet alle chocolade op veilige afstand van de bezoekers werd gehouden. Hoewel ik een poging heb gedaan heb ik geen chocolade kunnen proeven. Helaas.
Dan is het tijd om huiswaarts te gaan en de rest van mijn vrije dag achter de PC te klooien. Oké, daarbij heb ik wel nog wat pepernoten en marsepein naar binnen gewerkt. Het is natuurlijk wel al weekend!
Dit fort is ooit gebouwd als onderdeel van de Stelling van Amsterdam
en is in de tweede wereldoorlog door de Duitsers gerenoveerd. Als taak had het fort het bewaken van de toegangsweg tot Amsterdam (het Noordzeekanaal) en de mogelijkheden tot inundatie.
In de tweede wereldoorlog maakte het een belangrijk onderdeel uit van de Atlantikwal.
(foto boven: bunker 671 SK)
Omdat het fort na 1945 geen militaire functie meer had en het vooral in de weg lag van de iets verderop gelegen sluizen van IJmuiden is het forteiland voor 60% afgegraven. 
(hierboven bunker 631). Vooral de Duitse bunkers op dit eiland trekken bezoekers uit heel Europa. Volgens de gids gaat het om unieke exemplaren.
De anti-tankversperring is ook uitgegraven en opgeknapt.
De deuren wegen ongeveer 720 kilo en hebben ook stevig hang en sluitwerk.
Bunker 644 bleek zo goed bewaard te zijn dat er nu een museum in is gemaakt. Ook de geschutskoepel (foto boven) is compleet en niet ernstig aangetast.
Alhoewel men geen gebruik maakt van de oude electrische installatie. Een fort zit natuurlijk vol met gangen.
Hierboven: toegangsdeur en de afuit voor mitrailleur,
trappenhuis in het oude fort,
gang langs de manschappenverblijven en
een verbindingsgang. Van ongeveer 200 foto's lijken deze me het leukste. Maar als er verzoekjes zijn.....