Omloop van Zandvoort

Vandaag was de omloop van Zandvoort, een toertocht die begint in Zandvoort.



We hebben deze keer gekozen voor de ronde van 80 kilometer, van Zandvoort naar Lisse,



dan richting Spaarnwoude, dan via Velserbroek terug naar Zandvoort.



Maar de omloop begint met een rondje over het circuit van Zandvoort, daar waar doorgaans de automotoren brullen zoeven nu de racefietsen over het asfalt.



Geweldig om weer een keer te doen.



De tocht begint wel koud, het is om 09.00 rond 5 graden, en er staat een koude wind.



Maar al snel wordt het een stuk warmer, de zon doet z'n best,



en de wind valt eigenlijk ook best mee als je in het wiel van iemand rijdt.



Na 35 kilometer staat de eerste koek en zopie,



en bij de tweede besluiten we



de verjaardag van René uitgebreid te vieren met een heerlijke appeltaart.



Alleen mijn zangkunsten 'Er is er een jarig' worden niet zo gewaardeerd.




René en Harry, die hier trouwens beiden niet genoemd willen worden,



kunnen zich er direct in vinden dat ik van de familie alleen mag zingen als ik alleen in het bos wandel.



De laatste 20 kilometers zoeven onder de wielen door, en om 13.00 zijn we al terug in Zandvoort.



Het was een zeer geslaagde fietstocht, culinair verantwoord en gezellig.



Hachelijk?

De omloop van Zandvoort

Vandaag was de omloop van Zandvoort,



een wielertocht die begint met een rondje over het circuit van Zandvoort.



Dat leek ons heel leuk,



en dus hebben we ons ingeschreven.



Nu had René van de editie van vorig jaar onthouden dat het toen heel slecht weer was, koud en witte neerslag.



We hebben ons dus (maanden geleden al) ingeschreven voor de 45 kilometer,



dat zou onder alle weersomstandigheden haalbaar moeten zijn!



Het was vandaag echter heerlijk fietsweer, we hadden dus eigenlijk makkelijk de 80 kunnen doen!




Alleen vervelend was de starttijd, vroeg op de morgen (nog een uur vroeger ivm zomertijd).



Al na 22 kilometer waren we bij de koek en zopie, die trouwens erg goed verzorgd was.



Uiteraard hebben we de tijd genomen om sfeervolle kiekjes te maken, we zouden toch al ruim voor de lunch thuis zijn.



In de regio zijn er trouwens genoeg molens die op de foto willen!



De laatste kilometers ging het helaas mis,



ik stuurde naar rechts en Rene richting het fietspad links, ramde ik zo zijn achterwiel en was de buitenband van René naar de Filistijnen.



Met z'n tweeën hebben we de tocht afgemaakt,



zijn nog minstens 5 kilometer verkeerd gereden (wie heeft het bordje bij Kraantje Lek wel gezien?) en waren toch voor sluitingstijd binnen.



Hoewel het zeker een leuke tocht was



heb ik deze keer wel een aantal aandachtspuntjes genoteerd, zo gaat er volgende keer ook een buitenband mee in de tas!



Hachelijk?

Meer over de Knetemann classic

Bij zo'n Knetemann classic past natuurlijk een Knetemann classic outfit



en een bijbehorende klassieke Nederlandse Batavus racefiets met toeclips, schakelaars aan de schuine buis en een leren zadel.



Alleen de bidon, die lijkt me dubieus.



Hachelijk?

De Gerrie Knetemann Classic

Met collega's Harry en René, die hier trouwens niet genoemd willen worden, heb ik vanmorgen de Gerrie Knetemann Classic gereden.
(Hieronder: de fiets in de auto...)



Gerrie Knetemann is dan natuurlijk een bekende wielrenner die met de dochter van slager Donker in een naburig dorp is getrouwd en waarvan de kinderen regelmatig bij de slagerij hielpen.



Zo ben ik daar regelmatig geholpen door de dochters van Gerrie voor een onsje leverworst, grillworst of metworst.



De foto van de snelweg is uiteraard de brug over de Zaan.
(Hieronder: het Haarlemmermeer station)



Ondanks een kleine omweg waren we om 08.30 in het Olympisch stadion voor het vertrek van de fietstocht over 75 kilometer,



een langere afstand had natuurlijk ook gekund, 110 of 150 kilometer,



dan had ik echter niet levend aan de meet gekomen en hadden jullie nooit een enigszins slaapverwekkend stuk over de classic te lezen gekregen.



Nu ik daar toch over begonnen ben, aan het einde van de Bosbaan zijn we rechtsaf gegaan waar linksaf ook mogelijk was geweest.



Maar rechtsaf fiets je naar Badhoevedorp en de regelmatige bezoekers van dit weblog weten dat daar meneer Harlaar van de gelijknamige modeltreinenwinkel woont.



Omdat we in Badhoevedorp naar Sloten en het Olympisch stadion werden gestuurd hadden we al snel in de gaten dat er iets fout gegaan was,



het kruispunt waar we rechts gegaan waren was alleen 5 kilometer terug.



Goed, in de buurt van Papenveer en Ter Aar kon ik niet meer aanhaken bij Harry en René, en ben toen i.v.m. de tegenwind achter twee mannen op mountainbikes gaan hangen, die een bordje naar rechts wel zagen die Harry en René, die iets verder voor me reden, achteraf niet gezien bleken te hebben.



Persoonlijk had ik ook niets gezien, ik had het vizier gericht op 2 stevig ontwikkelde achterwerken die meer wind tegenhielden dan een vrachtwagencombinatie doorgaans placht te doen.
(Hieronder: twee spoorhuisjes van de vroegere Haarlemmermeerlijn)



Vlak voor de koek en zopie van Rijnsaterwoude werd ik weer ingehaald door Harry en René, die dus een aantal kilometers extra hadden gescoord.
(Hieronder: het tracé van de vroegere Haarlemmermeerlijn is nog goed te zien)



Ik had inmiddels bedacht dat dit mijn laatste fietstocht was aangezien ik niet een blok aan het wiel van de anderen wil zijn.



Vanaf Rijnsaterwoude hadden we echter de maag vol, de blaas leeg, windje mee en een zonnetje op de bol.



En dan is fietsen heel erg leuk! Zo rolden de kilometers naar Aalsmeer en dan naar de Bosbaan erg makkelijk onder de wielen door.
(Hieronder: toptijden hebben we niet gereden, veroorzaakt door een aantal brugwachters die een akelig complot hadden beraamd)




Wel jammer dat René, als tourleider, maar steeds geen uitspanning zag waar we appeltaart konden eten.



Een fietstocht zonder appeltaart kan toch niet de bedoeling zijn?
(Hieronder: Loosdrechtse plassen)



Opnieuw kwamen we langs meneer Harlaar en helaas was zijn winkel nog steeds gesloten,
(Hieronder: een enigszins dubieus beeld voor het Olympisch stadion)



dan via Sloten weer naar het Olympisch stadion waar we mooi op tijd aankwamen!



Zo was een mooie fietstocht weer ten einde!

Eindstand: 75 kilometer tocht, 10 kilometer fout gereden en 10 kilometer van auto naar Olympisch stadion en weer terug, totaal 95 kilometer.



(Ik zeg niets meer over de appeltaart).



Hachelijk?