Waarmee dan? Onze oudste dochter Lisanne, die hier trouwens niet genoemd wil worden, heeft een appartement gevonden in een dorpje verderop en is uitgevlogen.
Sinterklaas is gekomen en weer gegaan, uiteraard hebben we dat uitgebreid gevierd.
We hebben een echte kerstboom gehaald en opgetuigd.
Daarnaast was er wel wat tijd voor de hobby.
Toen ik de slotracekoffer moest pakken voor een bezoek aan Marc, die hier ook niet genoemd wil worden, zag ik het ruit van de Oostenrijkse lok op de grond liggen,
die was er kennelijk uit gevallen toen ik de lok ging inpakken voor een bezoek aan Laurent (jaja, Laurent wil hier ook niet genoemd worden).
Uiteraard is het raam inmiddels weer deskundig in de kap vastgeplakt met houtlijm, net als de ruit in de 103.
De ruiten van de Oostenrijkse lok zijn bijna niet meer te krijgen,
de 103 is in zulke enorme aantallen verkocht dat het kopen van een nieuwe ruit heel wat eenvoudiger is.
Gisteravond was Stephan hier met een paar van zijn nieuwe aanwinsten.
Vooral de bouwserie 50 (eenmalig en uniek exemplaar) is een schitterende verschijning.
Ter afsluiting heb ik deze week weer een reclametram gespot bij Sloterdijk, voor het eerst sinds de nieuwe dienstregeling die was ingevoerd in juli door de toen geopende Noord-Zuidlijn.
Hachelijk?
