Bij de reacties bij het vorige bericht las ik een klaagzang van een paar, overigens zeer gewaardeerde, bezoekers (ik zeg uiteraard niet: huilebalkjes) van dit blog over het ontbreken van privacy balkjes.
Nu ga ik hier natuurlijk niet vertellen dat er een verband is met het voetbaldrama van gisteravond, waarbij het Nederlands elftal kansloos werd afgedroogd door de Duitse Mannschaft.
Ik heb die waardeloze partij al na ongeveer 25 minuten vanachter de PC bekeken, terwijl ik foto's ging uitzoeken en verkleinen voor dit blog.
Met het opstellen van zo'n Van Persie wil je kennelijk niet winnen, of denk je met 1 speler minder toe te kunnen dan de tegenpartij.
Met schoonzoon Van Bommel op het middenveld speel je dan eigenlijk met 9 spelers, waardoor je voortdurend achter de tegenpartij aan loopt. En tegen hun achterwerk aankijkt, en dat is geen fijn gezicht!
Als Johan Cruijff zegt: als jouw voorhoede de bal heeft, heeft de tegenpartij die niet. En kan de tegenpartij dus ook geen doelpunten maken.
Maar de Nederlandse voorhoede had de bal niet, die konden er geen bal van, dat was al snel duidelijk.
Als eerder genoemde Van Persie dan alleen voor de Duitse keeper staat en die met een rollertje probeert te verschalken, dan gaat de 2e belangrijke regel van Johan Cruijff plotseling op: als jij niet scoort, dan doet de tegenpartij dat.
De Mannschaft liet zien alle wijze lessen van Johan Cruijff te hebben omarmd (eraan vastgeklampt), met nadruk op de belangrijkste regel: als je 1 doelpunt meer maakt dan de tegenpartij, dan win je!
Zondag met 2-0 winnen van Portugal is trouwens even waarschijnlijk als dat er zondag een UFO landt op de Dam te Amsterdam. De oranje vlaggetjes kunnen dus weer worden opgeruimd!
Ter afsluiting van dit bericht plaats ik een foto van mezelf in een actieve houding (werkhouding?) in mijn natuurlijke omgeving, bij wijze van uitzondering zonder een Frank-103 weblogbalkje.
Hachelijk?
Om 09.00 is er nog niet 1 secretaresse aanwezig om de telefoon aan te nemen! Gelukkig blijft de telefooncentrale wel vriendelijk opnemen en wil me ook graag doorverbinden, maar zonder succes. En die vrije dag, is dat dan voor strand, zwembad of aan het meer? 
Nee, we gaan op familiebezoek. In Apeldoorn, om de hoek bij Koningin Juliana Toren. De kenners (die mij kennen dus) roepen dan natuurlijk spontaan: de Apenheul! 
En dat klopt maar levert geen magnetron op. Het is heerlijk weer voor de Apenheul, niet te warm en niet te koud, geen regen of sneeuw of wat dan ook. En overal zijn apen (we hadden er ook al een aantal in de auto, maar dat terzijde). 
Natuurlijk voor op dit blog, het familiefotoboek en voor op digirelax heb ik bergen foto's gemaakt (poging de 2GB kaart vol te schieten) om er dan achter te komen dat het overhalen naar de PC een langdurige kwestie is geworden. 
Enige invloed hierop had wel de accu van de camera, die halverwege het kopiëren leeg bleek te zijn, en windows dan maar de map leeg gooit. Opnieuw met de reserveaccu. En een half uur later eens kritisch de foto's bekijken. Ondertussen ook eens op digirelax gekeken. Ah, Jaco (Kliko voor zijn vrienden) roept andere amateurs op foto's te plaatsen: "Laat nou eens wat meer foto's zien man!! Zelfs Frank103 durft het!!". 
Tja, ik zal niet beweren dat mijn foto's niet belabberd zijn. Jullie kunnen dat hier regelmatig zien. En eigenlijk durf ik ze dus niet op een forum te plaatsen, daar waar misschien mensen met verstand van zaken de foto's bekijken. 
En dan in het achterhoofd ook dat het plaatsen op een forum best wat werk is (eerst foto's oploaden op 
Een boomkikker! Gelukkig krijg ik hem precies midden in beeld. Mijn dag is goed. In jubelstemming mogen de kindertjes ook nog wat uitzoeken in de souveniersshop en dan gaan we weer naar huis. 
De Apenheul is zo toch ieder jaar een groot succes!