Treinen bij Gerard deel 2

De spoorbaan van Gerard heet Neukirch am Eisel



en is zeer fotogeniek.



Eigenlijk is de baan gebouwd als foto-object,



waar bijvoorbeeld neef Erik vooral een computergestuurde baan wil bouwen



en mijn spoortafel meer bedoeld is om te rijden.



Jeroen is meer een spoorbaanloze verzamelaar,



zo heeft iedereen een andere invalshoek.



Het filmpje dat Gerard heeft gemaakt staat op facebook,



of het plaatsen van de link werkt gaan we zien!

Bericht door Gerard van Dongen.

Hachelijk?

Treinen bij Gastheer Gerard

Gastheer Gerard, die hier trouwens best wel genoemd wil worden gezien het aantal bezoekers van dit blog,



had me uitgenodigd om treinenfoto's op zijn modelspoorbaan te komen maken.

(Pip op de module van Jeroen)


Ook zijn collega Jeroen, die hier misschien wel genoemd wil worden,



maar misschien ook niet, was uitgenodigd.



Gerard had vroeger al modelspoor als hobby,



tot hij op een zekere leeftijd het spoor kwijtgeraakt was.



Heel jammer natuurlijk!



Om toch de vrije tijd nuttig te kunnen vullen



kan je natuurlijk de hele dag voor de TV zitten,



maar dat deed Gerard niet,



Hij ging over op slotracen.



Jammer bij slotracen is dat de met veel moeite gemaakte scenery,



de aankleding van het circuit, door de coureurs die de weg (of kluts) kwijt zijn, zwaar op degelijkheid wordt getest.



Heel jammer natuurlijk!



Nu was Gerard al een keer op mijn zolder wezen kijken naar de spoortafel, die toen net stond, en zijn interesse was weer iets gewekt.



Na een bezoek vorig jaar aan zijn collega Jeroen, die een fraaie verzameling locomotieven met stangenaandrijving bezit, zag Gerard het licht weer.



Hoewel we gisteravond over dat licht wel een gesprek hebben geprobeerd te voeren, want zowel Jeroen als ik hebben veelvuldig de magische naam 'Märklin" genoemd

(Marklin locomotieven zijn duidelijk herkenbaar aan de ski tussen de wielen en de systeem Abt puntcontacten tussen de rails die aanduwen overbodig maken)


en we weten ook zeker het nooit over Tillig of Roco gehad te hebben!



Troebel was het licht dus wel, nu Gerard geen modellen van Märklin gekocht bleek te hebben!



Heel jammer natuurlijk!



De avond was verder zeer geslaagd



en culinair gezien ook van niveau!



Hachelijk?

GastheerG 55 jaar, het smaakvolle 2e deel

Meeste lieden hebben op internet een nickname, een fictieve naam die iets over ze zegt.



Zo is René Smurf een groot fan van de deuntjes van Vader Abraham,



heeft Brillie smetvrees op het toilet en daarom iedere maand een andere toiletbril,



Suske heeft een buurvrouw die Wiske heet en moest Me betalen per letter.



Uitzonderingen zijn er natuurlijk ook, drs. Hapolati heet inderdaad gewoon drs. Hapolati.



GastheerG heet dan Gastheer, overduidelijk, omdat hij veel last heeft van gasten die het hebben voorzien op zijn drankvoorraad,



zijn fraaie zoldercircuit,




zijn racefiets of nog veel erger (indien mogelijk)! En dan blijft hij toch een heer!




Hoe dan ook, de hapjes waren heerlijk!



Zo ontken ik natuurlijk iedere betrokkenheid bij het verdwijnen van bepaalde hapjes tijdens de verjaardag, gisteren.

Ik heb zelfs een aantal keer het risico genomen dat ik de hond moet uitlaten!



Overigens vond ik de verjaardag heel gezellig, ik heb Michel (Finger2) weer uigebreid gesproken die geheel toevallig ook op korte afstand van de tafel met de hapjes stond.



Met hem een afspraak gemaakt om het houten circuit van Flitsz op een donderdagavond onveilig te komen maken en om vast te stellen dat de frituur het nog steeds doet!

Roeland gesproken over een foto-uitje naar forteiland bij IJmuiden.



En uiteraard heb ik met Bart en Lisanne langdurig van gedachten gewisseld over vijf- en zevenhuizen, en over truffels (hieronder: de laatste is de lekkerste!).



Normaliter roep ik zelf altijd dat mijn nickname 103 ziet op een Duitse lokomotief, de 103. Zolangzamerhand ga ik me echter zorgen maken over het getal op de weegschaal.



Helpt het als ik roep dat Lisanne en Bart op de lange weg naar huis heel graag een eenmalige, zeldzame, alleen nu te koop, McFlurry Rolo als toetje wilden?




Vet hachelijk!

(Voor de bezoekers die er echt geen genoeg van kunnen krijgen volgt morgen het filmpje........)

GastheerG 55 jaar

Gastheer Gerard, die hier niet genoemd wil worden, wordt binnenkort 55 jaar en had op een zeker moment, zo'n moment wat iedereen wel kent en waarvan je later zo'n spijt hebt dat je de haren wel uit je hoofd kan rukken,



zo'n moment waarvan je denkt, hoe kon het gebeuren, hoe kon ik toch zo diep zinken, op zo'n moment had hij mij ook uitgenodigd.



In de voorbereiding had ik vervolgens sneeuwketingen ingeladen, de ANWB preventief gebeld, TomTom ingeprogrammeerd en opgeladen, noodrandsoenen en K3 CD ingepakt en Bart de tuinman gevraagd om te carpoolen (tuinhandschoenen mee om de Ford in geval van paniek te duwen) en Lisanne voor de digitale verbinding met de boze buitenwereld (telefoon, twitter, internet etc).
(Hieronder: Bart loopt niet snel in 7 sloten tegelijk, tenzij er 2 gedempt zijn)



Nu kon niets meer fout gaan! Ongetwijfeld weten jullie dat zo ongeveer om de hoek bij Gerard een modelbouwwinkel gevestigd is, Zevenspoor.



Nu heb ik nog mijn uiterste best gedaan om Bart, Lisanne, Tomtom en de Ford tegen te houden, ze met steekhoudende argumenten geprobeerd te overtuigen NIET naar die modelbouwwinkel te gaan.



Het mocht echter niet baten, ze wilden er per se naar toe! (flauw om er over te beginnen dat ik achter het stuur van de Ford zat....).



In de korte en zeer bondige inleiding van dit verhaal zijn jullie al een storend aantal keer het getal 5 en 7 tegen gekomen, dat voorspelde niet veel goeds!



Dat klopte dan ook, ons bezoek aan Zevenhuizen liep best wel fout omdat er 2 huizen recent op mysterieuze wijze verdwenen waren! En dus gingen we naar Vijfhuizen!



Eerder genoemde modelbouwwinkel, Zevenspoor, bleek echter te zijn verplaatst naar een gemeente met meer woningen, zeven, anders klopte de naam niet.



Die winkel is zeer de moeite waard, enorm veel keuze! Een leuke jeugdige verkoopster wilde wel of toch niet op de foto, toen we hadden uitgelegd dat ze alleen met appeltaart op de foto mocht, als appeltaartmeisje, verwees ze ons naar een lokale buurtsuper (weer in Vijfhuizen, maar van voor of na het verdwijnen van 2 huizen?) om daar een appeltaart te scoren.



Dan gingen we naar een drankenhandel, want jullie zijn niet de enigen die depressief van dit verhaal worden, ook konden we niet met lege handen bij de verjaardag aankomen.



De vriendelijke man van de drankenhandel (hierboven rechts op de foto) hebben we de zoektocht naar een fles whisky uitgelegd, het appeltaartgebeuren toegelicht (inclusief foto) en uigebreid gevraagd naar de kwestie van de twee huizen,



en vervolgens met de vriendelijke man een glaasje whiskey gedronken. Dat wil zeggen, wij een vingerhoedje, hij een longdrinkglas.



Daarna voor de zoveelste keer de Tomtom instellen en via plaatsen met meerdere huizen zijn we naar Gerard gereden. Maar dat is een ander verhaal!



Hachelijk?

NB de goede verstaander begrijpt dat we binnenkort weer richting Zevenofvijfhuizen moeten mét appeltaart, uiteraard alleen voor een smaakvolle foto......