Over nog meer leed

Collega Ane (deze naam is natuurlijk geheel fictief en van Friese oorsprong) reed afgelopen nacht op de A2 vrij gehaast want hij was
moe en wilde naar huis.

Ziet hij plots een geel mannetje langs de weg staan huilen, die hem seint
te stoppen.
Hij stopt, gaat er naar toe, en vraagt wat eraan scheelt. Het mannetje zegt: "Ik ben geel, kom van Venus, ben homofiel en heb honger...".
"Tja, " zegt Ane:"ik kan je een boterham geven, maar verder kan ik je helaas niet helpen". Hij geeft hem een boterham en rijdt verder...
Even later ziet hij langs de weg een rood mannetje staan huilen, wuivend
of hij aub wil stoppen.
Min of meer tegen mijn zin stopt Ane en vraagt wat eraan scheelt. Het mannetje zegt: "Ik ben rood, kom van Mars, ben homofiel en heb dorst..."
Dus Ane zegt tegen hem: "Ik kan je een blikje cola geven, maar verder kan
ik je niet helpen".
Hij geeft het mannetje een blikje cola en rijdt weer verder...

Kilometertje of 10 verder staat daar @#$%^&@##$%^@#$! een groen mannetje midden op de weg.
Ane weet net op tijd te stoppen en vraagt boos wat ie moet. Het mannetje zegt: "Ik ben groen, kom van Pluto, ben homofiel, kettingroker en mijn sigaretten zijn op". Boos zegt Ane: "Hier heb je een peuk, verder zoek je 't maar uit !" (NB of jullie niet aan de vrouw van Ane willen vertellen dat hij weer rookt).

Staat er verderop een blauw mannetje langs de weg @#$%^&@##$%^@#$! Ook deze gebaart Ane te stoppen.
Ondertussen behoorlijk geïrriteerd stopt Ane weer, stapt uit, gaat naar het
mannetje toe, en roept: "ZO BLAUWE HOMO, VAN WAT VOOR KUTPLANEET KOM JIJ, EN WAT WIL JE VAN ME HEBBEN??".

Waarop het blauwe mannetje antwoordt: "Uw rij- en kentekenbewijs graag".

Over leed

Misschien ziet de willekeurige, fictieve weblog bezoeker niet in hoe ernstig een judotoernooi is en wat voor leed dat met zich mee brengt. Anno 2006 staan er (digitale) hulpmiddelen ter beschikking die dit leed nauwkeurig vastleggen. Bedenk bij het kijken naar deze foto goed dat Lisanne op ongeveer 15 meter afstand ligt, en dan toch precies in de lens weet te kijken. Zie haar denken: "Help me toch papa. Leg die camera weg en grijp dit jongetje. HELLEP!" Om dit leed in een juist perspectief te plaatsen toon ik hier nog een foto van onbeschrijvelijk leed. Een willekeurige automobiel (een Focus, voor de kenners), net gewassen en liefdevol met een zeem afgedroogd. Zie die schijtlijster in de dakgoot loeren naar de zo schone heilige koe. Ik, eh, degene die de auto gewassen heeft, trekt net de voordeur achter zich dicht of daar begint eerder genoemde lijster aan haar vlucht richting auto. Onder het motto 'schone toiletten kakken beter', richt de lijster vakkundig midden op het dak van de op dat moment nog fris ogende automobiel en dropt precies op het juiste moment een zorgvuldig afgemeten hoeveelheid lijsterkak.

En zo beland de lijsterkak midden op het autodak. (NB om discussie met de buren te voorkomen heb ik gekozen voor een lijster, maar het zou natuurlijk ook een Merel geweest kunnen zijn die midden op het dak poept. Om dochter Merel van de buurtjes niet op verkeerde ideeën te brengen is er hier dus sprake van een lijster. De kindergeest is immers flexibel en aangezien Merel ik bedoel hier uiteraard het kind en niet de vogel - ook in klimrekken etc klimt moet een autodak geen bijzondere opgave zijn).