Keulen deel 3

Door allerlei omstandigheden loop ik inmiddels

(Bouwserie 120)


erg achter met foto's en slaapverwekkende verhalen.

(Druk verkeer over de Hohenzollernbrug)


Een belangrijk deel van die omstandigheden wordt trouwens veroorzaakt door de vakantieperiode,

(twee 111 met dubbeldekstreinen)


waardoor mijn computer door lieden bezet wordt gehouden



die gedurende de schoolweken bijtijds naar bed gaan.

(146 met dubbeldekstrein voor Dom)


Vanavond is het hier bijvoorbeeld pas om 23.30 rustig,

(Treinstel voor Dom)


nadat ik met veel moeite de laatste,

(Thalys)


Wesley, naar zijn bed heb gestuurd.

(ICE)


Zijn dag begon om 05.45, ging vervolgens

(ICE 3)


met een omweg naar de Jumbo om daar de dag te werken,

(Moderne stuurstand in ICE kleuren)


en ging na het eten languit op de bank met de telefoon in de hand.

(dubbeldekstrein stuurstand)


Met de bedoeling om, zodra ik naar mijn bed vertrokken was,

(Korte trein met 143)


zich achter de playstation te installeren tot morgenochtend vroeg.

(Oude stuurstandswagon)


Helaas is zijn humeur door het vele slaapgebrek behoorlijk aangetast,

(reclamelok)


waardoor hij ook niet echt gemakkelijk naar bed te bewegen was.



Goed, dan is het nu rustig,



tijd om de laatste treinenfoto's van Keulen op het blog te plaatsen.



In een overbodig derde deel.

(bouwserie 146, Hohenzollernbrug en Dom)


Hachelijk?

Donderen in Keulen (deel 2)

Na een bezoek aan de bahnhof (station voor de kenners) heb je eigenlijk de belangrijkste bezienswaardigheid van Keulen wel gehad.



Ik kon alleen nog de treinenwinkel bedenken, maar daarvan had ik juist beloofd er niet naar toe te gaan.



Dus moesten we op de kaart kijken wat er verder te zien was,

(de 1e FC Keulen geit)


terwijl we op een veilige afstand van de treinenwinkel zouden blijven.

(het stationsplein)


Je zult maar ergens in een straat lopen en dan de winkel waar je voor staat herkennen als een treinenwinkel!



Of een bocht om slaan en daar, geheel onverwacht, een treinenwinkel zien!



We besloten over de wereldberoemde Hohenzollernbrug te lopen,

(standbeeld van Wilhelm 2)


uiteraard geheel toevallig is dit ook een spoorbrug.

(Het beroemde Keulse water, eau de Cologne. Buiten Keulen beter bekend als de Rijn)


De plaatselijke bevolking vreest dat de toeristen die Keulen bezoeken deze brug



stiekem meenemen, ontvreemden, op onwettige wijze doen verdwijnen.



Om dat te voorkomen heeft men de brug geheel volgehangen met sloten.



Onzinnig natuurlijk, wie zou er een lelijke groene spoorbrug willen pikken, het lijkt gewoon erg dom!



Ter ere daarvan heeft men aan de stationskant van de brug een kapelletje gemaakt,

(Dom van Keulen)


die men dan ook de Dom noemt, geheel naar die slotenhangers.



Dat kapelletje is op oud-Duitse wijze overdreven groot gebouwd.



Je zou het gewoon een kapel kunnen noemen.



Dondert niet, schijnt men gezegd te hebben, waardoor men het nu nog steeds heeft over het in Keulen horen donderen!



Hoewel de (verdwaalde) Berliners goed smaakten



hebben we toch besloten het diner in Oberhausen te genieten.



Hachelijk?

Naar Keulen

Woensdag zijn we naar Keulen geweest.



Ook deze keer heb ik het bezoek aan een modelspoorwinkel



uitgeruild tegen een bezoek aan de bahnhof,



een station volgens de kenners.



Een bezoek van een uur.



Daardoor heb ik een bezoek aan een Mediamarkt en Starbucks gemist.



Jullie begrijpen vast dat ik dat niet zo erg vond.



Wel jammer dat een 120 aan mijn camera was ontsnapt!



Bij dit bericht plaats ik mijn eerste selectie aan treinenfoto's.



Hachelijk?

Naar Mönchengladbach

Keiharde onderhandelingen werden gevoerd bij het ontbijt.



Naar Mönchengladbach of niet, en daar naar een modeltreinenwinkel, naar het station en naar een curryworstenverkoper, of niet?



Het bezoek aan een modelspoorwinkel heb ik uitgeruild tegen een bezoek aan een curryworstenverkoper.



Geen McDonalds dus!



Het station van Mönchengladbach



was best de moeite waard.



Omdat het regende was het fijn dat men er een kap over de perrons had gemonteerd.



Ook het bunker aan de zijkant van het station trok de aandacht, bedoeld om tijdens een luchtaanval te kunnen schuilen.



Een modern treinstel van Alstom, de Coradia Continental, was natuurlijk ook leuk om te spotten.



De grijnzende kattekop noemt men dit treinstel in Duitsland.



Ik zal toch echt meerdere Warsteiners moeten proeven om er ook een kattekop in te zien!



De 111 met dubbeldeksrijtuigen maakt het bezoek af.



Tijd voor het shop en curryworst gedeelte.



Niet ver van het station bevindt zich een modern overdekt winkelcentrum, Minto.



Dat komt goed uit, droog is het helaas nog steeds niet.



Bovenin Minto vinden we een voedselplein met een Curry Karl,



zodat het bezoek aan Mönchengladbach smakelijk afgerond kan worden.



Hachelijk?