Niemand heeft bij het vorige bericht gereageerd met een opmerking over het overslaan van de Marklin fabriek.
Geen opmerking van dat zoiets echt niet kan!
Ik heb besloten dat ik het dus gewoon wel ga plaatsen,
met een teveel aan slaapverwekkende plaatjes, gewoon omdat het kan!
De rondleiding begint in de kelder waar de metalen Marklin kappen en de andere metalen onderdelen gemaakt worden.
De metalen kappen worden ontdaan van bramen
en gaan dan de borstelmachine in.
De hele kap wordt schoongeborsteld
en komt glimmend uit de machine.
De volgende machine worden er vele gaatjes op de juiste plaats in de kap geboord,
het klinkt er net als bij de tandarts. Een vriendelijke dame controleert de gaatjes, ik verdenk haar van een vorige baan als tandartsassistente!
De trap op komen we bij een groot leslokaal, het is de Marklin academie waar studenten worden opgeleid voor het bedienen van de machines zodat ook in de toekomst er genoeg modeltreinenfabricagemachineoperators zijn.
De geborstelde en geboorde kappen worden bij de volgende zaal
behandeld met chemicaliën om de verf beter te laten hechten.
De onderdelen kunnen ook van een koper, zwart of goudlaagje voorzien worden.
Of van een chroomlaag, zoals deze Zwitserse lok waarvan ook een exemplaar op mijn zolder staat.
In de volgende zaal staan machines waarmee plastic onderdelen, wagens en kappen worden gespoten.
En waar kleine onderdelen gestanst worden,
zoals de beroemde Marklin slepers
en de schuifbeweging van een stoomlok.
Als de kappen en onderdelen klaar zijn moet er geschilderd worden, rijtuigen worden in één geheel gegoten en gespoten, met de hand moet dan het dak grijs worden gemaakt.
Vroeger moest een lok meerdere keren in een machine om bedrukt te worden, zoals bij deze Disney lok te zien is.
Moderne locomotieven gaan in een printer,
de meerkleurenafbeelding wordt er in 1 keer op gespoten.
Alleen de neuzen moeten alsnog in de tamponneermachine.
We zijn inmiddels aanbeland bij de montage,
een paar rijen met dames monteren steeds een onderdeel
van de lok tot deze klaar is.
De kap wordt voorzien van onderdelen,
de motor en bodemplaat worden gemonteerd,
decoder en speaker erop en als alles goed zit kan de kap erop.
De laatste stap is dan de kwaliteitscontrole,
de lok wordt optisch gecontroleerd
en moet een testrondje rijden,
uiteraard wordt het geluid ook getest.
Dan gaat de lok in z'n doos en naar de winkel.
Na zoveel emoties en indrukken kost het moeite de uitgang te vinden,
eenmaal buiten scoren we een eenvoudige doch voedzame
Duitse culinair verantwoorde hap.
Hachelijk?
