Over doping, wielrenners en sport

Een volstrekt onbekende Amerikaanse organisatie, waarvan volgens de media de voorzitter/directeur een persoonlijke vete heeft tegen een bekende wielrenner,

heeft op uiterst dubieuze wijze getuigenissen tegen die bekende wielrenner gekocht, waartegen die bekende wielrenner zich niet wenst te verdedigen.





Dat lijkt niet onlogisch, tegen laster is het moeilijk verdedigen!




En daarnaast is die bekende wielrenner nooit betrapt op het gebruik van doping.




Omdat die bekende wielrenner zich niet wenst te verdedigen tegen die organisatie, zou deze bekende wielrenner nu een aantal overwinningen kwijt raken aan andere wielrenners die in diezelfde jaren daadwerkelijk zijn betrapt op het gebruik van doping.




De bemoeienissen van een twijfelachtige Amerikaanse organisatie met een Europese sport is dubieus, de wijze waarop men in Amerika rechtspreekt lijkt dan helemaal nergens op!



Wat ik nog veel triester vind is dat de Europese wielrenorganisaties zich iets aantrekken van die Amerikaanse organisatie.

 

Misschien is het nu gewoon tijd dat we helemaal stoppen met profwielrennen en ons allemaal gewoon storten op de enige echte sport: het edele voetbal.



Op de foto's zien jullie de eerste wedstrijd van de dames van AJAX, tegen Heerenveen, van gisteravond.



Hachelijk?

Dinsdagavondvermaak: voetbal!

De personeelsvereniging op mijn werk is aardig actief.

Zo werd in oktober 2010 (ook op dit blog te zien) via OAD een bus en kaarten geregeld voor de wedstrijd Nederland - Zweden, ook voor gisteravond waren weer kaarten en bus besteld. Die bus, dat voelen jullie natuurlijk aan je water, daar is iets mee.

Voor deze wedstrijd kon je ook in de vrije handel voor 22,50 euro kaarten scoren, de verplichte afname van de busreis zorgt voor een aanvullende 16 euro kosten.

Maar goed, geld moet rollen, je leeft maar één keer, en natuurlijk moet je als liefhebbende vader de voorliefde voor het prachtige emotierijke voetbalspel overdragen (is dat dan opvoeden?) op het grut.

Niet alleen Wes, maar ook Lisanne wilde graag (vrijwillig dus!) mee.

En John, die hier trouwens niet genoemd wil worden, (sorry meneer Smurf) ging ook mee! Dus gingen we met bus 14 (in deze periode maar niet de Johan Cruijff genoemd) naar de Amsterdam Arena, we zijn er weer bij!

Tijdig, rond 19.00, stonden we bij de Arena, ruim op tijd voor een eenvoudige doch voedzame maaltijd.

Zo rond 19.30 besloten we maar richting onze plek te gaan, op rij 26 van de tweede ring, die overigens 27 rijen heeft.

Prachtig uitzicht uit die Arena, trouwens.

We zaten dus echt in het dak van het stadion! Ik was erg blij dat John mee ging, er was nu meer tijd voor de innerlijke mens.

Lisanne had voor de wedstrijd vooral aandacht voor twitter en de beschikbare bandbreedte in de Arena.

De warming up van het Nederlands elftal is natuurlijk al heel boeiend.

En dan begint de wedstrijd. Als je thuis voor de buis zit beleef je een wedstrijd heel anders dan in het stadion, zo konden wij vanaf de dakrand heel goed het positiespel van de spelers zien.

Omdat de vorzitter van de personeelsvereniging zijn connecties heeft (ik zeg niet dat hij met Bert van Marwijk of de scheidsrechter heeft gebeld, maar ik zeg ook niet dat hij niet heeft gebeld) werd de eerste goal van Hongarije, een fraaie vrije schop van Dzudzak, afgekeurd omdat hij te snel was genomen.

Tja, als ik dan de compact kan aanzetten, inzoomen en afdrukken, vraag ik me af hoe snel snel is. Omdat het doel van de Hongaren aan de overkant van de Arena is, ruim 100 meter verderop, had Bert wel of niet gezegd tegen zijn spelers om geen doelpunten te maken.

Het begin van de tweede helft heb ik 2 doelpunten gemist, door enorme wachtrijen bij het herentoilet. Dan heb je het wel over hachelijk hoor! Maar na wel of geen telefoontje was het Nederlands elftal vlak voor onze neus aardig op schot.

Zittende op de tribune zie je doelpunten aankomen. Je ziet het verschil in scherpte, het verschil in inzet, inzicht en positiespel, je ziet de succesvolle combinaties ontstaan.

Alle tijd om de camera aan te zetten, in te zoomen zodat ik jullie hieronder de foto kan laten zien van de goal van Dirk Kuyt, waarbij de bal in het net hangt.

Met een eindstand van 5 - 3 was dit wel een van de meest doelpuntrijke wedstrijden die ik ooit in het stadion heb gezien, een echt spektakel, en na het laatste fluitsignaal riep het grut (en John ook, maar dat terzijde) dat ze volgende wedstrijd weer naar het stadion willen.

Vanaf rij 26 ben je dan goed 30 minuten bezig voor je de Arena uit bent, dan ga je in een grote massa richting tientallen bussen, om in het donker jouw OAD bus in de tientallen bussen te zoeken. 

Vanaf kantoor stond er uiteraard een file, maar een tussenstop bij de plaatselijke Mc maakt de avond dan af. En volgende keer weer? Jullie gaan het hier lezen.

Of op twitter?

Dinsdagavondvoetbal

De personeelsvereniging van ons kantoor organiseert zo nu en dan aardige uitstapjes.



Uitstapjes die niet zo leuk zijn als je niet met 40 collega's in een bus moet. Collega's, die hier niet afgebeeld willen worden!



De PV had dus een arrangement van OAD geboekt, bus en toegangskaartjes voor de wedstrijd Nederland - Zweden. De kosten van dit gebeuren waren te overzien, en ik vond het ook wel eens tijd om Wesley eens mee te nemen naar een echte voetbalwedstrijd.



Omdat er bij wijze van uitzondering eens geen file op de A10 en A2 stonden was de bus vroeg bij de Arena, waardoor de wegen richting de parkeerplaatsen ook nog aardig leeg waren.



Met andere woorden, we waren veel te vroeg bij de Arena! Dan hoort er bij zo'n vader - zoon gebeuren natuurlijk een gezonde vitaminerijke maaltijd!



De folkloristisch geklede fans van de tegenpartij waren ook niet vies van een vette bek!



Veel te vroeg zaten we op onze zitplaatsen, van grote hoogte te kijken naar de watersproeiers op het veld.



De meeste supporters moeten nog komen!



Dan het warmlopen van beide elftallen.



TV verslaggevers Ruud Gullit en Jan van Halst hebben hun plek in de koninklijke loge moeten afstaan aan superbobo Michel Platini!



Dan is het tijd voor de plaatselijke boerenkapel, die in ieder geval één bekend deuntje speelde.



Voor de TV, kranten en tijdschriften moeten er natuurlijk plaatjes geschoten worden van beide teams.



Dan begint de wedstrijd, en het is een topper!



Van de goals heb ik uiteraard geen plaatjes, ik kan moeilijk de hele tijd met de camera in de hand zitten!



Van het veld en de bijbehorende spelers heb ik wel een aantal foto's gemaakt, uiteraard voor Gert en andere toevallig geïnteresseerden!



Na zo'n 60 minuten stond er een onverwacht goede uitslag op het bord, tijd voor de spelers om een stapje minder te doen.



Je zult maar geblesseerd raken en dat in je beste Duits uit moeten leggen!



Nadat de FC Groningen verdediger Granquist nog een doelpunt heeft gemaakt is de wedstrijd afgelopen, het publiek wordt bedankt!



Om 23.00 exact vertrok de bus naar kantoor, vervolgens met de auto naar huis en vanmorgen een half uur langer in bed gelegen, maar dat is een ander verhaal! Netelig?
NB foto's zijn groot te klikken!

FC Utrecht - Feijenoord

Zwager Marco, die hier niet genoemd wil worden, had me gevraagd om vanmiddag mee te gaan naar een (amateur) voetbalwedstrijd. Niet helemaal toevallig laat ik hier de lichtmetalen 18inch velgen zien van de auto van Marco. Hoewel het drukker was dan we hadden verwacht waren we op tijd voor de geheel verzorgde lunch. Koffie met koek hoort er natuurlijk bij! Dan gaat de gong en stappen we de tribune op voor een vermakelijke eerste helft. De bezoekers van de business seats komen allemaal op het laatste moment! Opvallend waren de 4 kansen voor Utrecht waarvan ze er slechts 1 wisten te benutten. De penalty van de foto werd tegengehouden door Henk Timmer van Feijenoord. De rustpauze stonden drankjes en versnaperingen weer klaar en vervolgens was het tijd voor de tweede helft. Opnieuw meer kansen voor Utrecht maar ook de tweede helft maakt Feijenoord makkelijk de gelijkmaker. Eindstand 2 -2 waarbij Utrecht eigenlijk had moeten winnen. Na de wedstrijd staan weer de drankjes en bitterballen klaar en laten we de wedstrijd rustig bezinken. Op weg naar de auto passeren we nog wat verdwaalde ME'ers. Terug bij Marco maak ik wat treinenfoto's voor dit blog, die worden hier binnenkort geplaatst (na de USA treinenfoto's), bij het eten heb ik de maaltijd van Mitchell op de foto gezet, vervolgens voor Renésmurf nog een elexctriciteitsmast langs de A2. Marco, het was top!