Smurf?
Posts tonen met het label hachelijk. Alle posts tonen
Posts tonen met het label hachelijk. Alle posts tonen
zaterdag 6 oktober 2012
Gevaarlijke website
De virusscanner geeft me regelmatig een waarschuwing dat ik een gevaarlijk weblog bezoek. Dan bedoelt hij niet het weblog van Suske, ondanks dat daar nonkel Juul met de tweeloop rondwaart. Of het weblog van Brillie, die nog steeds bezig is met zijn eerste boek. Of het spannende weblog van Sjoerd. Het gaat uiteraard om het vet smurfige weblog van René Smurf.
Smurf?
Smurf?
maandag 16 april 2012
maandag 24 oktober 2011
Briljant
Met enige regelmaat word ik voorzien van briljante foto's en filmpjes. Veelal vergeet ik ze echter te plaatsen. Bjvoorbeeld de film van de stockcarrace, die ik al weken geleden heb gekregen van collega René, moet ik nog steeds afmaken. Deze foto, vandaag van neef Richard ontvangen is van zodanig penibel niveau dat hij direct op het blog moet.
Hachelijk?
maandag 3 oktober 2011
Waardeloze plaatjes
De boeiende berichten en filmpjes van afgelopen dagen moet ik vandaag noodgedwongen afwisselen met waardeloze plaatjes en tekst.
Ik loop anders het risico dat jullie ook vandaag weer tevreden een reactie plaatsen.
Voor Brillie plaats ik hierboven een paar foto's van een bank, waar wellicht een diepere gedachte bij gedacht kan worden, al zou ik niet weten welke.
Voor Renésmurf plaats ik foto's van de chicken saté, omdat ik zeker weet dat hij er zelf niet een geproefd heeft (wat heel verstandig is).
Voor neef Erik, ter afsluiting, plaats ik natuurlijk een foto van een antieke Opel,
omdat onkruid niet vergaat (en Erik eigenlijk wel graag zo'n Opel zou willen rijden?).
Hachelijk!
Ik loop anders het risico dat jullie ook vandaag weer tevreden een reactie plaatsen.
Voor Brillie plaats ik hierboven een paar foto's van een bank, waar wellicht een diepere gedachte bij gedacht kan worden, al zou ik niet weten welke.
Voor Renésmurf plaats ik foto's van de chicken saté, omdat ik zeker weet dat hij er zelf niet een geproefd heeft (wat heel verstandig is).
Voor neef Erik, ter afsluiting, plaats ik natuurlijk een foto van een antieke Opel,
omdat onkruid niet vergaat (en Erik eigenlijk wel graag zo'n Opel zou willen rijden?).
Hachelijk!
vrijdag 16 september 2011
Beestjes
Voor close up opnames gebruik ik de compact camera.
Die wilde bij dit beestje op de achterdeur niet erg focussen.
Daarbij moet ik zeggen dat ik de camera toch ook wel op veilige afstand van dit beestje heb gehouden.
Erg innemend of knuffelbaar vind ik hem er namelijk niet uit zien!
Met een lengte van ruim 5 centimeter is dit geen sprinkhaan meer, maar eerder een een grote groene griezel!
Hachelijk?
NB opmerking alleen voor Harry, die hier trouwens best wel genoemd wil worden: de Kruidvat software slaat wel iedere 15 minuten een backup op, per saldo heb ik gisteravond niet voor Piet Snot een uur aan een fotoboek zitten werken! Fijn weekend!
Die wilde bij dit beestje op de achterdeur niet erg focussen.
Daarbij moet ik zeggen dat ik de camera toch ook wel op veilige afstand van dit beestje heb gehouden.
Erg innemend of knuffelbaar vind ik hem er namelijk niet uit zien!
Met een lengte van ruim 5 centimeter is dit geen sprinkhaan meer, maar eerder een een grote groene griezel!
Hachelijk?
NB opmerking alleen voor Harry, die hier trouwens best wel genoemd wil worden: de Kruidvat software slaat wel iedere 15 minuten een backup op, per saldo heb ik gisteravond niet voor Piet Snot een uur aan een fotoboek zitten werken! Fijn weekend!
zondag 2 januari 2011
Losse eindjes
Voor ik het vergeet moet ik nog een paar losse eindjes afhandelen.
Eerst is daar het kookboek van Olive, die hier niet genoemd wil worden, uit 1910.
Van de Amsterdamsche Huishoudschool. Bij mijn ouders thuis lag ook nog een (recenter) exemplaar.
Zouden ze in de 2010 versie op VMB-verzorging nog steeds Vadertje Cats citeren?
Dan ben ik jarig geweest en hadden ze toepasselijke slingers opgehangen, de kenner ziet wel dat het om oudere exemplaren gaat met Kathleen ipv Josje...... (collectors item?)
De gekregen Patat Joppie staat trouwens niet in het eerder afgebeelde kookboek van Wannee.
In plaats van comfortabel voor de buis moest 4 avonden met het oudste grut meegelopen worden met haar nieuwjaarswenskaartjes van haar krantenwijk.
De opbrengst was bijna genoeg voor een nieuwe spelcomputer,
die overigens op zolder staat zodat ik 1 concurrent(e) minder heb voor de afstandsbediening van de TV.
Penibel?
zaterdag 23 oktober 2010
Over koken en plassen
Een bloggert, die hier vast niet genoemd wil worden, want het gaat om Gastheer Gerard, die hier uiteraard ook vermeld staat links bij de links, weet regelmatig verhalen op zijn blog te plaatsen die echt behoorlijk smakelijk genoemd kunnen worden.
Zoals gebruikelijk, het is natuurlijk altijd de vraag wie het verste kan plassen, ga ik vandaag hier laten zien dat ik ook in de keuken mijn (enigszins dikke) mannetje sta!
Dat ook ik een kreatieve fijnproever ben op het gebied van etenswaren!
Het is sowiezo natuurlijk duidelijk dat mannen meer met eten hebben dan vrouwen, niet voor niets is er altijd sprake van een topkok, en niet van een topkokkin.
Of een topkokkie.
Meestal beperk ik me tot het proeven van kookkunsten, een kunst die ik ook tot op eenzame hoogte beheers, maar het gebeurd toch ook regelmatig
dat ik degene ben die een eigen kreatieve haute-cuisine-103 maaltijd produceert,
zoals hier op de afbeeldingen! Dat het gesmaakt heeft, dat lijkt me ook duidelijk!
En wat denken jullie, ben ik verder gekomen?
Netelig.....
Zoals gebruikelijk, het is natuurlijk altijd de vraag wie het verste kan plassen, ga ik vandaag hier laten zien dat ik ook in de keuken mijn (enigszins dikke) mannetje sta!
Dat ook ik een kreatieve fijnproever ben op het gebied van etenswaren!
Het is sowiezo natuurlijk duidelijk dat mannen meer met eten hebben dan vrouwen, niet voor niets is er altijd sprake van een topkok, en niet van een topkokkin.
Of een topkokkie.
Meestal beperk ik me tot het proeven van kookkunsten, een kunst die ik ook tot op eenzame hoogte beheers, maar het gebeurd toch ook regelmatig
dat ik degene ben die een eigen kreatieve haute-cuisine-103 maaltijd produceert,
zoals hier op de afbeeldingen! Dat het gesmaakt heeft, dat lijkt me ook duidelijk!
En wat denken jullie, ben ik verder gekomen?
Netelig.....
maandag 11 oktober 2010
De ladder
Op het schuurdak stond een aardig zwembad met water terwijl dat bij de buren niet het geval was, de dakgoot druppelt als het niet regent, met andere woorden, om het kort te zeggen: er moest iets gebeuren.
Stap 1 is dan de aankoop van een ladder waarmee schuurdak en dakgoot op comfortabele en veilige wijze bereikt kunnen worden, een ladder die in de auto past en in de schuur opgeborgen kan worden, een fraaie 3 x 9 Altrex ladder dus!
Het schuurdak was dan ook het spreekwoordelijke fluitje van een cent, en dus stond zondagmiddag om 13.00 de ladder tegen het huis om de dakgoot vakkundig te reinigen zodat het storende gedruppel afgelopen zou zijn!
Maar eerlijk gezegd houd ik niet zo van hoogtes, niet van ladders of klimdingen. In militaire dienst had ik een ontheffing van de dokter voor de hoge ladder, bij gym weigerde ik gewoon iets wat hoger is dan 2 meter te beklimmen en op wintersport keek ik gewoon niet naar beneden.
Wat overigens niet zo succesvol was, waardoor ik het eigenlijk maar bij 1 wintersport gelaten heb! Nu stond de ladder tegen de gevel en de hele familie 103 stond te kijken hoe ik tegen die ladder omhoog zou vliegen om de dakgoot te legen. Ik kwam zo hoog, tot ik mijn spiegelbeeld in de ramen van de eerste verdieping zag weerspiegelen.
Toen maakte ik de grootste fout die iedere klimmer maar kan maken, ik keek naar beneden. Wellicht veroorzaakt mijn bril een enorme vertekening, maar de grond leek onmetelijk ver weg. Langzaam maar zeker, met mijn armen om de trap geslagen en roepend om eenieder die me zou kunnen opvangen bij een vrije val, ben ik afgedaald naar de aarde. Als bikkel zijnde heb ik me moed ingedronken (groene limonade) en heb een tweede poging gedaan om de dakgoot te bereiken. (als ik groen zag dan was dat dus veroorzaakt door de limonade!)
Nog meer dan de eerste keer merkte ik dat een 3 keer 9 sporten ladder veel instabieler is dan een 2-delige ladder. In gedachten hoorde ik die ladder zeggen: gegarandeerd tot 150 kilo is maar een verkoopverhaaltje, bij 100 kilo laat ik het al afweten! Toen de familie 103 me ervan overtuigd had dat de brandweer me niet kwam redden, ben ik opnieuw afgedaald naar moeder aarde.
Omdat de volhouder wint en 3 keer scheepsrecht is heb ik mijn zwager René gebeld, die hier trouwens niet genoemd wil worden en die voormalig zeebonk is. René heeft vervolgens de dakgoot voor me gereinigd en daarbij aangetoond dat die Altrex ladder wel degelijk ongeveer 100 kilo kan verdragen. Bij de aansluitende koffie had ik het heel moeilijk, moest ik René vragen foto's te maken voor dit blog of moest ik het toch zelf doen?
De ladder had zich nu immers bewezen? Uitsluitend voor het blog ben ik de trap opgeklommen, zonder naar beneden te kijken, heb een paar foto's gemaakt en ben vervolgens weer naar beneden geklommen.
De ladder staat nu op de daarvoor bedoelde plek in de schuur, en daar staat hij heel goed. Mocht ik weer een klus op niveau hebben, dan heb ik daarvan wel geleerd:
meteen René bellen!
Hachelijk?
Stap 1 is dan de aankoop van een ladder waarmee schuurdak en dakgoot op comfortabele en veilige wijze bereikt kunnen worden, een ladder die in de auto past en in de schuur opgeborgen kan worden, een fraaie 3 x 9 Altrex ladder dus!
Het schuurdak was dan ook het spreekwoordelijke fluitje van een cent, en dus stond zondagmiddag om 13.00 de ladder tegen het huis om de dakgoot vakkundig te reinigen zodat het storende gedruppel afgelopen zou zijn!
Maar eerlijk gezegd houd ik niet zo van hoogtes, niet van ladders of klimdingen. In militaire dienst had ik een ontheffing van de dokter voor de hoge ladder, bij gym weigerde ik gewoon iets wat hoger is dan 2 meter te beklimmen en op wintersport keek ik gewoon niet naar beneden.
Wat overigens niet zo succesvol was, waardoor ik het eigenlijk maar bij 1 wintersport gelaten heb! Nu stond de ladder tegen de gevel en de hele familie 103 stond te kijken hoe ik tegen die ladder omhoog zou vliegen om de dakgoot te legen. Ik kwam zo hoog, tot ik mijn spiegelbeeld in de ramen van de eerste verdieping zag weerspiegelen.
Toen maakte ik de grootste fout die iedere klimmer maar kan maken, ik keek naar beneden. Wellicht veroorzaakt mijn bril een enorme vertekening, maar de grond leek onmetelijk ver weg. Langzaam maar zeker, met mijn armen om de trap geslagen en roepend om eenieder die me zou kunnen opvangen bij een vrije val, ben ik afgedaald naar de aarde. Als bikkel zijnde heb ik me moed ingedronken (groene limonade) en heb een tweede poging gedaan om de dakgoot te bereiken. (als ik groen zag dan was dat dus veroorzaakt door de limonade!)
Nog meer dan de eerste keer merkte ik dat een 3 keer 9 sporten ladder veel instabieler is dan een 2-delige ladder. In gedachten hoorde ik die ladder zeggen: gegarandeerd tot 150 kilo is maar een verkoopverhaaltje, bij 100 kilo laat ik het al afweten! Toen de familie 103 me ervan overtuigd had dat de brandweer me niet kwam redden, ben ik opnieuw afgedaald naar moeder aarde.
Omdat de volhouder wint en 3 keer scheepsrecht is heb ik mijn zwager René gebeld, die hier trouwens niet genoemd wil worden en die voormalig zeebonk is. René heeft vervolgens de dakgoot voor me gereinigd en daarbij aangetoond dat die Altrex ladder wel degelijk ongeveer 100 kilo kan verdragen. Bij de aansluitende koffie had ik het heel moeilijk, moest ik René vragen foto's te maken voor dit blog of moest ik het toch zelf doen?
De ladder had zich nu immers bewezen? Uitsluitend voor het blog ben ik de trap opgeklommen, zonder naar beneden te kijken, heb een paar foto's gemaakt en ben vervolgens weer naar beneden geklommen.
De ladder staat nu op de daarvoor bedoelde plek in de schuur, en daar staat hij heel goed. Mocht ik weer een klus op niveau hebben, dan heb ik daarvan wel geleerd:
meteen René bellen!
Hachelijk?
zondag 3 oktober 2010
Blogger error 203
Blogger doet het de laatste dagen niet zo best, foto's uploaden gaat niet. Als de storing door blogger verholpen is komen er nieuwe berichten! Hachelijk?
dinsdag 13 juli 2010
Aankopen
Vroeger, toen ik nog klein was (inderdaad, honderden jaren geleden!), Johan Cruijff nog beginnend voetballer was en de voetbalwedstrijden nog in zwart-wit uitgezonden werden, ging ik op de velocipede naar de plaatselijke detailhandel om speelgoed aan te schaffen. 
Dat uiteraard na tientallen jaren sparen en iedere cent 400 keer omdraaien, zodat er ernstige slijtplekken op die cent ontstonden. 
De huidige jeugd, laat ik haar - geheel fictief uiteraard - Lisanne noemen, net 14 jaar oud, die zoekt op internet naar hebbedingetjes. Misschien hebben jullie wel eens gehoord van de artiest(e) Mika, waarvan CD'tjes, DVD'tjes en snuisterijtjes te koop zijn op internet. 
Die huidige jeugd bekijkt, eveneens op internet, of de aanbieder van de snuisterijtjes betrouwbaar is en besluit vervolgens, met ouderlijke toestemming, tot aankoop over te gaan. 
De artikelen, een Asia tour CD met de verzamelde werkjes van de hiervoor al genoemde artiest, en een poppetje, komen vervolgens per jumbo jet uit Hong Kong en worden thuisbezorgd door een mannetje in een bestelauto van de zaak. Op en top jolijt, de bezoeker van dit blog kan zich dat vast voorstellen! 
Tot het oog van de liefhebbende ouders valt op de minimumleeftijd zoals vermeld op de verpakking van het speeltje. Dat is 15 jaar in verband met kleine dingetjes aan het speeltje die een 14-jarige wellicht in een onbezonnen moment inslikt en vervolgens jammerlijk aan haar einde komt! 
Zo staat er nu boven op de kast, buiten bereik van de 14-jarige, een Mika collectors-item poppetje uit Hong Kong, te wachten tot ze 15 wordt!
Dat uiteraard na tientallen jaren sparen en iedere cent 400 keer omdraaien, zodat er ernstige slijtplekken op die cent ontstonden. De huidige jeugd, laat ik haar - geheel fictief uiteraard - Lisanne noemen, net 14 jaar oud, die zoekt op internet naar hebbedingetjes. Misschien hebben jullie wel eens gehoord van de artiest(e) Mika, waarvan CD'tjes, DVD'tjes en snuisterijtjes te koop zijn op internet. Die huidige jeugd bekijkt, eveneens op internet, of de aanbieder van de snuisterijtjes betrouwbaar is en besluit vervolgens, met ouderlijke toestemming, tot aankoop over te gaan. De artikelen, een Asia tour CD met de verzamelde werkjes van de hiervoor al genoemde artiest, en een poppetje, komen vervolgens per jumbo jet uit Hong Kong en worden thuisbezorgd door een mannetje in een bestelauto van de zaak. Op en top jolijt, de bezoeker van dit blog kan zich dat vast voorstellen! Tot het oog van de liefhebbende ouders valt op de minimumleeftijd zoals vermeld op de verpakking van het speeltje. Dat is 15 jaar in verband met kleine dingetjes aan het speeltje die een 14-jarige wellicht in een onbezonnen moment inslikt en vervolgens jammerlijk aan haar einde komt! Zo staat er nu boven op de kast, buiten bereik van de 14-jarige, een Mika collectors-item poppetje uit Hong Kong, te wachten tot ze 15 wordt! (Omdat ik zolangzamerhand genoeg Mika-muziek gehoord heb voor de komende 200 jaar ligt die Asia tour CD ernaast!) 
Hachelijk?
Hachelijk?dinsdag 29 juni 2010
Nog meer TV!
Gistermiddag ging ik tijdig naar huis, rekening houdend met de gebruikelijke vertragingen bij NS (minstens 5 minuten).
NS overtrof zichzelf, de trein van 15.22 kwam gewoon helemaal niet.
Maar niet getreurd, de volgende kwam al om 15.38., ik zou dus in ieder geval voor het avondeten thuis zijn!
Thuis om 16.10, snel de knabbels pakken.
Bibbel (Bips voor intimi en Bibber voor opa Fred) een passende snack voorzetten.
En dan zit ik er klaar voor!
De kenners herkennen natuurlijk direct Janet, zus van.
In een ver verleden ben ik nog naar het concert van Janet geweest in Ahoy.
Een aanrader dus, deze DVD,
hoewel een halve maandagmiddag vrij nemen wellicht iets overdreven was.
Hachelijk?
NS overtrof zichzelf, de trein van 15.22 kwam gewoon helemaal niet.
Maar niet getreurd, de volgende kwam al om 15.38., ik zou dus in ieder geval voor het avondeten thuis zijn!
Thuis om 16.10, snel de knabbels pakken.
Bibbel (Bips voor intimi en Bibber voor opa Fred) een passende snack voorzetten.
En dan zit ik er klaar voor!De kenners herkennen natuurlijk direct Janet, zus van.In een ver verleden ben ik nog naar het concert van Janet geweest in Ahoy.
Een aanrader dus, deze DVD,hoewel een halve maandagmiddag vrij nemen wellicht iets overdreven was.
Hachelijk?
Abonneren op:
Posts (Atom)