De laatste kiekjes

Aan alles komt een eind, zo ook aan de vakantiekiekjes van dit jaar.



Ter afsluiting plaats ik de foto's die ik gemaakt heb op verzoek van mijn schoonmoeder Lilian, die hier trouwens best wel genoemd wil worden!



Het verzoek was om een ondergaande zon foto te plaatsen.



Bij het verzoek zat een technische verhandeling die het eindresultaat zou moeten verbeteren,



en die uiteraard begon met de opmerking dat het handig was een frisse accu en een niet geheel gevulde geheugenkaart in de camera te plaatsen.




Het - tijdelijk - verwijderen van de lensdop, zolang er foto's gemaakt worden, zou het resultaat ook ten goede komen.



Met het oog op de klok, om 21.25 zou de zon ondergaan, ben ik naar het strand gewandeld en heb de hier geplaatste kiekjes geproduceerd.



Uiteraard moest een toevallig geparkeerde Norton motorfiets ook op de foto.



En ter afsluiting plaats ik uiteraard de watertoren.



Hachelijk?

Over Formule 1 en Le Mont st Michel

De terugreis zouden we opnieuw met een overnachting doen, in hetzelfde Formule 1 hotel als de heenreis.



We zouden er begin van de middag aankomen en vervolgens naar de top attractie Le Mont st. Michel gaan, zo'n 17 kilometer verderop.



Maar of ik heb een bezoek aan Le Mont st Michel niet goed aan ze verkocht,


of de overnachting op de heenreis in het best wel comfortabele en gezellige Formule 1 hotel



was zo'n succes dat ze daar graag nog eens wilden overnachten.



Hoe dan ook, toen we om 13.30 bij de Formule 1 in Avranches stonden wilden ze unaniem doorrijden naar huis.
(hieronder: op cruise control - het groene lampje - met precies 130 km/u over de Franse snelweg zoeven, ik kan nog 743 km rijden op de tank en het is buiten 35 graden, ik moet nog 33 km deze weg volgen. De radio staat aan omdat ze op de achterbank een film kijken, Rio!)



Uiteraard

met een culinair verantwoorde tussenstop in België.



Hoewel ik nu echt wel durf te zeggen dat de McD mijn neus behoorlijk uit komt!



Echt!



Zo is de vakantie 2012 weer afgelopen, ik zal hier komende dagen nog wat laatste foto's plaatsen.



Op naar de vakantie 2013.



Hachelijk?

De franse keuken

Tuurlijk zijn we niet alleen naar de McDonalds geweest, je moet het grut toch wat meegeven van de franse cuisine.

Haute cuisine.

We hebben daar ook een tekenfilm over, met een franse rat in de hoofdrol.



En er zijn films van Louis de Funes over de franse keuken!

Dus zijn we uitgebreid gaan dineren bij een echt frans restaurant.



De rest van de familie aan de crepe sucre en ik aan de crepe ble noir.




Die best wel smakelijk klinkt.



De ingrediënten van de crepe noir kemper zijn me tot op heden niet duidelijk,



ik kan alleen zeggen dat hij best wel lekker was.



Gelukkig, hoe kan het ook anders,



was er wel een happy end...



Hachelijk?

Over de hittegolf, Lorient en Locronan

Volgens nu.nl is er op dit moment in Frankrijk een hittegolf. In heel Frankrijk? Nee, in een klein deel van Frankrijk, aan de kust, in de streek Amorica, vallen dagelijks de regendruppels in grote hoeveelheden neer.



De vraag van mijn schoonmoeder Lilian, of ik een foto van een zonsondergang wil plaatsen, daar kan ik bij gebrek aan ondergaande zon dus niet aan voldoen.



Waar collega Harry me altijd weet te vertellen hoe hij over de franse snelwegen rustig zoevend naar het zuiden reist, in Bretagne hebben we al zulke stortbuien onderweg gehad dat 50 km/u al onverantwoord is. Dan valt er weinig te zoeven!



Op weg naar Lorient, een grotere stad waar de familie graag wil winkelen, moet noodgedwongen de snelheid ook naar 70 km/u. In Lorient zelf houden we het gelukkig grotendeels droog.



Op de weg terug naar Quimper besluiten we naar de avondmarkt in Locronan te gaan, een soort Volendam, maar dan zonder de bijbehorende muziek, dijk en meer.



Dat laatste wordt hier gecompenseerd met regenwater, in die hoeveelheden dat de gezellige avondmarkt van Locronan eigenlijk best rustig is.



Culinair is het er trouwens wel goed toeven!



Omdat het binnen in de kerk ook droog is wordt die uitgebreid bekeken.



Dan gaan we toch maar zo snel mogelijk weer op weg richting ons huisje, voordat de wegen helemaal onbegaanbaar worden door de zondvloed.



Een zonnesteek, daar hoef je in Bretagne niet erg bang voor te zijn.



Zwemmerseczeem is een ander verhaal. "En Obelix, hoe was het in Bretagne?" "Nat!"



Hachelijk?

Het verhaal over het vuurwerk

Gisteravond was het hier groot feest in het dorp, hoewel het ons onduidelijk was waarom.



Misschien zijn de bewoners van Bretagne gewoon achterlijk en vieren ze een maand te laat 14 juli?

Het bleek echter te gaan om Maria Hemelvaart, hoewel ik niet weet waarom je dat zou willen vieren.



Er waren bands en en was vuurwerk, dus ben ik met Lisanne naar de feestlokatie bij het strand gelopen (de rest wilde niet mee).



En kennen jullie het verhaal over die twee die naar het vuurwerk gingen kijken?


Het ging niet door!



Uit narigheid plaats ik hier de link naar een filmpje van de keltische band Gwendal die ruim 45 minuten een slaapverwekkende aanslag op ons gehoor heeft uitgevoerd, en die vast veel minder bezoekers had getrokken als men regelmatiger zou vertellen dat het vuurwerk was afgelast!



Hachelijk!

Circus Bostok deel 2: de voorstelling

Als het circus eindelijk staat



en we gezien hebben hoeveel werk dit is voor de familie Dumas en de andere medewerkers,



besluiten we de voorstelling te gaan bekijken.



Uiteraard doen alle familieleden mee, en meestal bij meerdere acts!



Als de kleinste zoon wel eens iets laat vallen dan reageert publiek



en de circusdirecteur (zijn vader) daar uiteraard zeer vergevingsgezind op, hij moet het circusvak nog leren!



De oudere zoon doet al bij veel meer acts mee,



en doet zelfs een hondennummer!



Het meisje van de kamelen doet ook een touwennummer.




Met als afsluiter een geheel in het frans gesproken langdradige clownsact, voor de voornamelijk buitenlandse toeristen, staan we na ongeveer 2 uur gelukkig weer buiten.



Hachelijk?